Nog niets...

Mugje is er klaar voor - en wij ook

Nog een weekje en dan is het zo ver: Mugje verwacht dan haar kittens.
Ze koos alle keren steeds voor de slaapkamer om te bevallen, maar eigenlijk vond ik dat niet zo heel handig. Je ontvangt het kittenbezoek de eerste tijd op de rand van je bed en daarbij wilde ze ook altijd persé onder in de klerenkast, ook al niet echt zo'n praktische plek.

Dus hebben we het deze keer anders voorbereid. Ze heeft nu een bevallingshuisje (waar ze gelukkig heel content mee is). 

Maar, het geheel stond nog steeds in de slaapkamer. Los van dat het met het ontvangen van kittenbezoek niet erg praktisch is, vind ik het ook jammer dat de kittens de eerste weken van hun leven opgroeien op een plek waar ik normaal gesproken alleen 's nachts kom.

Dus.... een grote interne verhuizing volgde. Gisteren tot diep in de nacht bezig geweest en niet zonder resultaat: ons tweepersoonsbed staat nu boven, de slaapkamer beneden is omgetoverd in een werkkamer met ook nog een 1-persoonsbed, zodat ik rondom de bevalling niet eens met een matrasje op de grond hoef te gaan liggen.


Het was wel spannend of Mugje het nu nog wel zo'n goed idee vond om deze kamer als haar verblijf te hebben. Even leek het er op of ze haar plekje kwijt was, maar gelukkig heeft ze zich er vanochtend bij neergelegd en is ze - net zoals wijzelf - bijzonder tevreden met de hoek die we voor haar hebben gecreeerd.

Voorbereidingen

Nog 3 dagen te gaan.
Mugje geeft nog lang geen aanleiding om te gaan bevallen, waarschijnlijk gaat ze weer net als de vorige keren over de uitgerekende datum heen. Haar huid zit wel strak over de bulten in haar buik heen, ik vind haar los van haar buik zo mager deze keer. Maar ze eet goed, dus is het misschien alleen mijn verbeelding.

Alle hulpmiddelen die mogelijk nodig zijn voor de bevaling zijn inmiddels binnen handbereik. Morgen ga ik de speentjes, spuitjes en de slangetjes van de slijmzuiger uitkoken en de navelschaar steriliseren. Een beetje laat voor mijn doen dit keer, maar de stress die ik van de aankomende bevalling heb is gelukkig maar een minimaal gedeelte van wat ik bij de eerdere nestjes had.


De plank die we voorheen gebruikten om de bevallingsruimte veilig mee af te bakenen stond tot op vandaag onderaan de trap. Aangezien onze jongedame Lykke maar al te graag de trap op en neer gaat en dat niet goed voor haar gewrichten is. En ook niet voor de bakjes met kattenvoer die boven staan trouwens.

Deze plank staat nu voor de kast waar Mugje in ligt.

Voor de trap heb ik nu een ander gazen hekwerkje gemaakt. Dat is gelijk ook hoger dan die plank, zodat wij er zelf niet meer overheen kunnen stappen maar het hekje open moeten doen, en dat is maar veiliger ook.

Aangezien onze slaapkamer beneden is, moet er ook een kattenbak beneden staan nu Mugje en haar verzorgsters permanent beneden bivakkeren. Omdat wederom Lykke best wel een kattendrol lust (GATVER!) moest het een kattenbak met deurtje worden. Dat heeft nog kopzorgen opgeleverd want geen kat wilde hier op een bak met deurtje.
Dit is hem dan, een donatie van mijn moeder (bedankt mama!).

En wat schetst onze verbazing: op de maar liefst vijf kattenbakken boven wordt nu al sinds dagen geen enkele plas of poep meer gedaan. ALLES gaat beneden op die ene bak met deurtje notabene. Met als gevolg dat die om de dag compleet geleegd en gesopt moet worden. Ook niet verkeerd natuurlijk, maar ondertussen ligt wel de hele berging vol met grit, of je nou om de paar uur veegt of niet. We blijven drollen en plassen aan het scheppen en die schoongeschepte bak is dan weer aanleiding voor de volgende kat om er eens uitgebreid de behoefte op te gaan doen.



En dan tenslotte nog het gewicht van Mugje.

Nestdrang

Gisteravond was het hier grote consternatie. Ik was nogal in de weer geweest die dag en had het hele huis op z’n kop gezet (nesteldrang geloof ik). Als gevolg daarvan hadden we om 23.30 uur nog steeds geen laken op het bed en toen ik dat nog eens begon te doen ging Mugje helemaal over de rooie. Ik had namelijk de slaapkamerkast dichtgedaan bleek later.
Schreeuwen en blèren is wat ze letterlijk deed, steeds meer katten ging meedoen en Lykke raakte meer en meer opgewonden. Ondertussen moest en zou Porcelina in haar nekvel meegesleurd worden door Mugje, want dat is immers het kitten in huis en dat kitten moest en zou mee naar het nest.

Al met al eindigde het in een enorme rel tussen Yasur en Lykke.
Lykke dacht namelijk even een leuk sprongetje naar Mugje te maken, nou dan moet je bij Yasur wezen. Die is erg gek op Mugje.
Yasur heeft Lykke alle hoeken van de benedenverdieping laten zien. De eerste uren lag ze achter de keukendeur tegen de vuilnisbak aan (ze mag daar eigenlijk niet komen maar nu heb ik het maar zo gelaten) en durfde er niet meer vandaan te komen.
Voor Mugje heb ik als een haas het onderste schap van de klerenkast uitgeruimd en met lekkere zachte lagen doeken bekleed.

En toen eindelijk… rust. Voor haar, en voor iedereen (behalve voor Lykke die in de loop van de nacht haar kleedje in de deuropening van de slaapkamer heeft gesleept en daar is gaan liggen).
Scar en Mijntje zijn bij haar ingekropen en ze liggen daar nu nog steeds met z’n drietjes, tussendoor even eten, plassen en poepen. En dan weer met z’n drietjes terug. Scar als een kloek met haar vleugels gespreid over de rest.




Het is ontzettend klein daar in die kast, dat wordt nog wat met de bevalling. Ten eerste kunnen niet beide dames daar meer zijn om haar bij te staan en ten tweede zal ik me een nekhernia moeten bukken om alles in de gaten te kunnen houden en te helpen daar waar nodig. Maar ja, dit is wat ze wil blijkbaar, dus dit gaat het denk ik toch wel worden.