Tommie in de sneeuw

Weer nieuwe foto's van Moeshoekjes!

In antwoord op de laatste reactie op  het vorige berichtje, hierbij dan
eindelijk een nieuw bericht dat de stilte hier doorbreekt.
Toevallig hebben we dit weekend nieuwe foto's van Skogge en Snorre ontvangen, beide kittens uit ons tweede nestje (Nunchaku Yi Min x Dopey van Idalia).
Kijk, dit is Skogge.

Skogge is inmiddels geholpen en dat is haar gewicht zeker ten goede gekomen. Hollands welvaart! Volgend weekend brengen we Skogge en haar
'personeel' een bezoekje, we zijn ontzettend benieuwd hoe ze nu in het echt is.

En dit is Snorre. Ze is nu net als haar zus Skogge iets meer dan 8 maanden oud.

Ook voor Snorre en haar familie staat een bezoekje op de planning: 6 april ga ik haar in levende lijve bewonderen! Ik heb zo het idee dat dit dametje de koningin van het gezin is inmiddels, kijk maar eens naar de foto hieronder...

Eén ding hebben beide zusjes in ieder geval gemeen: wat een stampers van een poten! En als ik moet geloven ook de enorme volle staart. Ik zal eraan denken dat ik aankomende weekenden mijn fototoestel meeneem.

Dat deden we ook bij ons bezoekje aan Murre vorige maand. Kijk, dit is Murre op de leeftijd van 6,5 maand oud:

En dan nog een foto van een telg uit ons laatste nest: Pip (Miss-ke). Pipje is op deze foto's ruim 7 maanden oud.

Pip houdt haar verzorgers continu bezig door onder andere steeds te wijzen op ontsnappingsmogelijkheden uit de tuin (de ene aanpassing is nauwelijks af en de volgende moet alweer worden bedacht), maar ook in huis weet ze de nodige stoute streken uit te halen!

En last but not least haar broertje Tommie die eventjes model zat bij een Whiskas kittenpakket. Niet bepaald een kitten meer nee!

Bedankt allemaal voor de mooie foto's!!

En hoe het een aantal van Moeshoekjes vergaat

Na Jente en Tristan, is nu ook Tommie aan het wisselen. En daar komt dan dat
familietrekje weer de kop opsteken, dat ik voor het eerst ontdekte bij oma Mug:
het dubbel staan van de hoektanden.

Maf gezicht is dat!

Verder is er aan nieuwtjes zo na kerst en de jaarwisseling dat Jente een nieuwe krabpaal heeft gekregen. Hij valt erg goed in de smaak. Bij haar, maar ook bij Misty, haar hondenvriendin.

Tris heeft dan weliswaar samen met de anderen katten ook een nieuwe krabpaal gekregen, maar liever ligt hij onder de kerstboom, zo getuige de kerstkaart die wij ontvingen.

Ook bij Pip is de krabpaal uitgebreid en de pubertijd begonnen; enkel daar was een plant het slachtoffer. Daar staat tegenover dat de kerstboom niet zoveel onder haar te lijden had.

Skogge vond al die kerstaccessoires wel heel erg leuk. Als je dan niet naar buiten mag om je nagels aan de bomen te scherpen, dan maar de boom binnen molesteren leek ze te denken.

En verder: Snorre is bezeten op water.

Tenslotte wenst Doppie jullie een heel wijs 2008 toe met veel kittenplezier.

Tommie verveelt zich

Ik verveel me, wat zal ik eens gaan doen?

YEAH!!! Ik ga eens even lekker iemand te grazen nemen!

Mama toch maar niet, zij ziet eruit of je maar beter uit de buurt kan blijven...
Eens kijken of ik oma Mug kan vinden.

Nou die heeft er ook al weinig zin in...

Dan papa maar!!!

Tommie

De herrie die we maken bij het uitzoeken van onze boedel (wat nemen we mee, wat gaat naar de Kringloop en wat gaat bij het grofvuil) wordt niet door iedereen hier gewaardeerd.

Neem Tommie, die heeft vandaag zijn toevlucht op ons bed gezocht en houdt het
verder voor gezien.

Hij wordt wel heel mooi hè, enkel de lengte van zijn lijf en staart mogen nog wat komen maar dat zie je lekker niet op deze foto. Echt een mannetje van het klassieke type, geen lang gerekte neus met een voorhoofd waar je naar moet zoeken, maar een robuuste volle kop.

Nieuw speeltje

Dat katten vooral de dingen die je niet speciaal voor ze hebt gekocht leuk vinden, was ons al bekend. Maar dit 'speeltje' is ook voor ons nieuw: de emmer op z'n kant.

Wanneer je in de emmer gaat zitten, gaat die heen en weer rollen. En dat is helemaal te gek!

Hier Tristan die na het schommelen in slaap dreigde te vallen.

Zomaar een foto

Tommie.

Na zijn val van de trap, inmiddels weken geleden, durft hij er onder geen beding meer vanaf. Zijn gestel was onaangetast, maar dat het een trauma voor hem was is duidelijk. Ik heb van alles geprobeerd aan coaching onderaan de trap tot aan 1 tree lager dan hij, maar nee, hij durft het niet aan.
En ja, dan til ik hem maar persoonlijk naar beneden want anders is hij de enige die zielig bovenaan de trap staat te mauwen. En dat is iets dat ik niet kan niet verdragen.

Mijmeringen

"Het valt niet altijd mee hoor, al die kittens verzorgen..."

 

"De hele dag poetsen, ook de kittens van een ander..."

 

"Van Mug hoef ik ook al niet veel te verwachten..."
[zucht]

Raphael Sanzio

Begint hij mooi te worden of niet?

Deze zwarte man is inmiddels omgedoopt naar de mooie naam Raphael Sanzio.

Intermezzo

"Mijn naam is de Spijker en ik zeg U: Open de poort!"

 

[HUH? waar heeft die last van...]

"Mijn naam is Snorre en ik zeg je: WEG UIT MIJN KAASPUNT EN SNEL EEN BEETJE!"

Zo. Opgelost.

Bakkes

Ons meest fotogenieke kitten. Zijn foto's waren vanaf het begin voor mijn doen vreselijk scherp. Al snel bleek waarom: Bakkes was niet in orde en lag te stil. Wat aanvankelijk enkel een klein wondje op zijn kopje leek, werd groter en zijn schedeldakje leek ingedeukt. Meteen vanaf zijn geboorte begon het afvallen, want zuigkracht om bij zijn moeders te drinken had hij niet.
Met om de twee uur een flesje en later sondevoeding wisten we hem terug op zijn
geboortegewicht te krijgen, maar zijn kopje ging er steeds naarder uit zien.

Gisteren bij de dierenarts hebben we in gezamenlijk overleg het besluit
genomen Bakkes niet met alle pijn die hij waarschijnlijk had in leven te houden.
Zijn kansen werden als verwaarloosbaar ingeschat.
Bakkes is maandag om 15:25 uur in mijn handen ingeslapen.

Voor Puck

Jij als meest trouwe fan van onze weblogs snapt precies hoe geweldig al dat schoons onder ons dak is, en hoe graag we wel ALLES zouden willen houden.

Daarom speciaal aan jou opgedragen dit plaatje van 'de Spijker', het pezige
straatvechtertje dat zo blauw was toen hij op de wereld kwam en flink wat tijd nodig had om tot roze omgetoverd te worden. De halve dierenartspraktijk stond op hem te boenen, en terwijl Mijntje werd dichtgehecht heb ik stiekem verder het knuffel- en wrijfwerk op me genomen.

Dit ventje stal gelijk de harten van Rob en mij, waardoor het heel moeilijk zal worden om hem te zien gaan...

(dat kleine koppie met het witte snoetje dat is'm)

De kittens van Mijntje

Hoera, de kittens van Mijntje zijn geboren!

OK, op deze foto liggen er een paar merkwaardig grote 'babies' tussen, maar aangezien alles gezellig in 1 nest ligt lukte het niet om het spul goed op de foto te krijgen. En 'het spul' is dan 6 schitterende kittens: 3 zwart met wit (2 katertjes en een poesje), 2 zwart tabby's (een poesje en een katertje) en 1 effen zwart katertje.

Zoals je op onderstaande foto kan zien, is het nestje niet uit zichzelf gekomen maar bleek een keizersnede noodzakelijk.

Hier een verslag vanaf het moment dat ik gisteren met Mijntje naar de dierenarts reed. Een verslag dat ik gisteravond schreef.

"Onderweg deed ze van ellende zowel een plas als een kleffe drol in haar reismandje, dus kon ik bij de dierenarts gelijk tissues, een schone onderlegger en een zakje voor de onder gescheten doek regelen. Terwijl de bezette wachtkamer zich vulde met de geur van babyluiers en ik haar schoon veegde, zag ik meer dan poep en plas alleen. Vieze groenige, troebel bloederige slijmerige zooi. Het rook ook niet fris, hoewel het ook niet echt heel erg stonk.

De boel stond net op z’n kop bij de dierenarts, er waren verschillende honden met keizersnedes geweest en er werd tussen de bedrijven door met spoed een als een vechthond uitziendexemplaar binnengeleid die zijn naam eer had gedaan, met een opengescheurd oor, onder het bloed en een blik in zijn ogen die boekdelen sprak. Onze dierenarts (zo ingeschat krap 1.60m) werd snel weggebonjourd door Erik van tegen de 2 meter lang, een van de andere dierenartsen.

Om een lang verhaal korter te maken, Mijntje is halverwege de middag met de keizersnede bevallen, zes prachtige kittens in de verrassende (maar niet heus) kleuren zwart, zwart met wit, zwart met een beetje meer wit, zwart met nog een beetje meer wit en zo verder. Ik zit te grappen, de spanning valt van me af.

Ik mocht bij de operatie zijn! Veel hadden ze niet aan me, ik stond meer te tuttelen met de kittens die ik in mijn handen geduwd kreeg in de handdoek, dan dat ik echt wat bijdroeg volgens mij. Het was zo gaaf, op een gegeven moment stonden we met z’n vieren kittens op te wrijven terwijl de da de een na de ander bleef aanreiken. Iedereen was bezig met z’n taak: zorgen dat het kitten het ging doen. Meneer Wichers heet hij geloof ik, stond, ervaren als hij is, met een hele trits kittens op een rij te wrijven en gaf ons instructies over hoe hartmassage te geven en hoe te wrijven om het ademen op gang te brengen. Want het ademen gaat niet vanzelf, normaal zorgt
de moederpoes door het poetsen dat het op gang komt maar na een keizersnede zal iemand anders dat moeten doen. Daarbij zijn ook de kittens gesedeerd door de narcose van hunmoeder. Aangezien de kittens behoorlijk snel achter elkaar werden aangereikt was het best wel even gecoördineerd doorwerken om de kittens aan de gang te krijgen.

Gewogen heb ik ook al, ik vergat alleen even de konteninspectie dus de geslachten zijn nog niet duidelijk. Er zit een klein lelijk zwart-wit plukkie bij, exact Mijntje toen ze geboren was maar dan een ventje. Die is 98 gram en lange tijd flink blauw geweest. Hij heeft de tijdelijke naam ‘de spijker’. Een giller en druktemaker, echt twee druppels water Mijntje. Hij ligt op dit moment aan 1 van de onderste tepels van Mijntje te lurken en haar kale buik met zijn luciferstokjes van een armpjes te masseren. Dan een zwart witte met een zwarte kin, ‘Bakkes’ heet die voorlopig. 116 gram. Vervolgens ‘Zwartjas’, die heeft een grote zwarte jas en een witte felixsnoet, poten en buik. 124 gram. Dan ‘Zwartje’, zwart dus, 114 gram. Vervolgens twee zwart tabby kittens, eentje met een brede platte kop met een licht tabbymasker die is 114 gram en eentje met minder tekening, die is 104 gram.

De kittens doen het levendig (ze hebben honger), Mijntje is erg ziek. Ze spuugt en kwijlt, en heeft nog flink wat bloed verloren uit haar vulva. Mugje heeft Bakkes al snel gejat want die gilde zo en was toen tevreden bij haar. Inmiddels gaat het iets beter, Mijntje is bij de kittens gaan liggen, of eigenlijk bij Mugje en Mugje heeft inmiddels nog 2 kittens opgehaald en bij ze gelegd. Ze heeft voorkeur voor de zwartwitten."

Tot zo ver het stuk van gisteravond.

Inmiddels zijn de geslachten dus bekend, voor zover ik dat nog kon later dan direct naar de geboorte. Ik moet zeggen dat ik het nu een stuk moeilijker vind dan bij de voorgaande twee nesten.

Mug heeft nog steeds een voorkeur voor de zwartwitten en zij voor haar, enkel 'de spijker' is slim en eet van twee walletjes. De keuze van de zwartwitjes is niet zo slim trouwens, want nu blijkt wel echt dat Mug niet zo heel veel melk heeft. De gewichten van drie van haar kittens zijn maar heel weinig toegenomen gisteren (de vierde, Floese, slurpt van de room van Mijntje mee en is juist flink aangekomen) en de de twee zwartwitjes die steeds naar haar kruipen hebben ingeboet ten opzichte van hun geboortegewicht.

Mug zit dus vanaf vandaag aan de homeopatische korrels om de melkgift te bevorderen, en de zwartwitjes fles ik eens in de vier uur een beetje bij. Met de speen, zodat ze er voor moeten werken om het binnen te krijgen. Aan de tepel leggen bij Mijntje bleek zinloos, blijkbaar willen deze kittens de megadikke tepels van Mugje om in te happen en niet die kleine dingen van Mijntje.

Al met al ben ik nog steeds diep onder de indruk van de ervaring om bij de keizersnee te mogen zijn. Natuurlijk wist ik van 2 hoornen en hoe dat eruit zag heb ik zelfs op foto's gezien. Toch bleef in mijn naïeve hoofd het idee van een grote zak zitten die de baarmoeder is, waarin allemaal kleine zakjes met kittens en placenta's zaten.
Eigenlijk zag het eruit als een grote Kips leverworst, zo'n ringworst met een loodje ertussen, waarin de kittens op een rijtje achter elkaar zaten. Nu begrijp ik ook des te meer dat als er een dood kitten tussen zit, het voor de levende erachter een helse klus is om die dooie op te schuiven naar de uitgang. Ook weet ik nu hoe een kitten met ademhalingsmoeilijkheden opgepept kan worden. En dat ik die ene van Mug met de lange witte staarttip misschien toch nog had kunnen redden. Dat gaat niet meer, het kitten is dood, maar mocht er nog eens zo'n situatie komen dan is er een nieuwe kans om het kitten er doorheen te slepen met de kennis die ik nu heb opgedaan.

Hijg

Nog geen verandering, ze moet nog dapper volhouden. Vanmiddag ga ik even met
haar langs de dierenarts, voor mijn gemoedsrust. Ik heb het zo met haar te doen.

Nog meer laaste loodjes

Wat is dat toch met klerenkasten? Nu moet en zal Mijntje ook ineens bij Mugje en de kittens in de kast. Ineens heeft Mijntje door dat ze moeder gaat worden en wil billen poetsen. Na een paar mislukte pogingen om Doppie in zijn nekvel mee te krijgen in een bouwwerk dat ik voor haar op een koele plek had gemaakt, zag ze de kittens van Mug liggen en besefte zich dat je daar veel beter mee kan tutten dan met Doppie die al sinds vorig jaar uit de luiers is.
Dus hoppa, bij Mugje en de kittens in de kast. Dat paste natuurlijk niet in de kittenbak (lees doos), dus werd het meer kittens pletten dan kittens wassen.
Uiteindelijk heb ik me er maar bij neergelegd dat ze daar echt wil gaan bevallen straks, dus heb ik de kittenbak uit de kast gehaald en de doeken maar op de bodem uitgespreid over babyonderleggers.

Dames, kittens en ik zijn nu tevreden.

(let niet op de kwaliteit van de foto,
ik wilde niet flitsen want inmiddels hebben 3 kittens de oogjes open)

Hoe het nu verder met Mijntje gaat?

Ze heeft het erg zwaar, dat moet eerlijk gezegd worden. Ze is 2,5 kilo aangekomen sinds de laatste krolsheid. En dat op de 3,9 kilo die ze toen woog is dit wel heel veel extra gewicht.
Ik vind het persoonlijk niet meer zo warm in huis, maar de thermometer geeft boven (waar Mijntje nu de voorkeur aan geeft) toch nog steeds 27 graden aan. Ze ligt al vanaf kwart voor vijf vanmiddag letterlijk te hijgen.
Na overleg met de dierenarts ben ik gerustgesteld, we wachten voorlopig gewoon af want ze heeft nog geen weeën en verliest geen vocht of wat anders, allemaal tekenen dat de bevalling nog niet is ingezet en dit enkel nog maar de vooraankondiging is.
Dus loop ik hier voortdurend met schoteltjes sterk verdunde kittenmelk met nutridrops te sjouwen en koude pittenzakken om haar een beetje te koelen.
Verder is de dierenarts stand-by en dat geeft een heel veilig gevoel.

Nu maar hopen dat de kittens van Mijntje geen dubbelfeest op haar verjaardag hebben gepland. Dat is namelijk pas overmorgen en ik gun het die arme poes niet om het nog veel langer zo zwaar te moeten hebben.

Warm

Wat was het een zomerse dag vandaag. Lekker voor de mensen die hier op
vakantie zijn, maar wel wat minder lekker denk ik als je hoog zwanger bent.
Mijntje verkoos vandaag vooral de benedenverdieping, waar het hier altijd wat
koeler is dan boven.

Zoals je ziet, nog steeds een dikke buik, geen kittens. Ze liet zich vandaag heerlijk verwennen en heeft haring en rundergehakt gegeten. Ze gedraagt zich niet alsof ze op springen staat, ik denk dat we vannacht weer een rustige nacht in gaan. Vergezeld van gesprekjes van Mug met kittens vanuit de linnenkast!

De laatste loodjes

Maar laten we Mijntje niet vergeten. Die torst ondertussen een flinke last met zich mee.

Wanneer ze krols is geweest, dat weten we wel. Maar wanneer ze gedekt is? Dat blijft gissen. En dus ook de uitgerekende datum. Een schatting was aanstaande zondag.
Dit is een foto van gisteren. Zou ze zondag halen, of komen ze eerder?

Werpkist - deel 2

Nee, zelf zijn we (nog steeds) niet aan het zagen en timmeren geslagen. Via de e-mail ontvingen we foto's van deze fleurige werpkist van cattery de Vroleke Noten, waarvan het ontwerp geïnspireerd was door de modellen die al op onze pagina aanwezig waren. Dat is toch hartstikke leuk om op zo'n manier te lezen dat wat je hoopt te bereiken door informatie op je homepage te plaatsen (andere mensen verder te helpen) dus soms ook daadwerkelijk lukt!
Leuk aan deze werpkist vind ik dat het bijna een kinderkamer is, heel vrolijk en voorzien van catterylogo. Gaaf!
Vooralsnog is onze eigen 'werpkist' niet meer dan een verhuisdoos met het Formidologo erop.
En dat zal dit jaar ook wel zo blijven vrees ik. Maar gelukkig wordt die doos heftig ingelegen door alle katten, inclusief de zwangeren dus zal het vast een goede keuze zijn geweest!

Werpkist

Op de vraag die 10 in de reacties van het vorige bericht stelde (waaraan een kattenwerpkist moest voldoen), kon ik eigenlijk geen echt antwoord geven. Nu nog steeds niet, wel heb ik een geweldig opvouwbaar model bij de Zwitserse firma Bürgmann Katzenbäume ontdekt, precies wat ik zou willen.
Dit is hem:

Klik op het plaatje en er volgt een vergrootte demonstratie.
Als rasechte Hollander wil ik dan graag weten: waß kostet daß? Zo'n driehonderd euro, en dan krijg je er dat wasbare hoogpolige inlegtapijtje gratis bij meegeleverd.
Oh en je moet hem natuurlijk wel even ophalen daar...
En neem er dan gelijk 1 voor mij mee!!!


Op onze homepage staat trouwens een hele verzameling van werpkisten (koop en zelfbouw). Klik hier om een kijkje te nemen.

Mijntje ook...

Mijntje wordt gekenmerkt door eigenzinnigheid en onafhankelijkheid. Iets voor haar plannen is volstrekt zinloos en dat hadden we dan tot nu toe ook maar niet gedaan. Welke kater zou immers bij een portretje als haar passen. We waren bang dat ze elke willekeurige kater de tent uit zou meppen.

Het past dan ook wel in haar lijn dat ze haar eigen plan heeft getrokken en nu voor ons nogal onverwacht zwanger blijkt van “baby” Doppie die hiermee heeft bewezen alles behalve een baby meer te zijn!

Als alles volgens het boekje loopt, kunnen we hun kittens begin augustus 2007 verwachten.
De kleurtjes die we kunnen verwachten zijn:

zwart met wit
zwart gemarmerd met wit
zwart gestreept met wit
zwart (effen, gemarmerd of gestreept)

Dit zijn dan de tortelduifjes in zomervacht, boven Doppie en onder Mijntje.
Foto's vers van de pers! (vandaag)

Vooral bij Mijntje is het verschil tussen zomer- en wintervacht enorm. Neem maar 
eens een kijkje op haar pagina of kijk in je Boskatblad verjaardagkalender (tweede editie)