Jaaa, lekker!!!!

Ons trio begint steeds meer echte katjes te worden. Het wordt elke dag leuker! Of zoals Rob zegt: ook elke dag bewerkelijker. Ja min of meer al wel, want menig uitbraakpoging wordt al ondernomen door Bulleke en vaak nog geslaagd ook.

Hij durft alles. Als hij je ziet verschijnen waggelt hij zo snel als zijn nog niet helemaal zekere gang toestaat de kast uit, gillend om opgetild te worden.


Daar waar Twirre het al eng vindt om een klein afstapje te nemen...

Ja, deze twee rode mannen zijn duidelijk heel verschillend. Hun zusje zit een beetje in het midden. Ze durft wel alles maar onderneemt net even wat minder dan Bulleke. Gelukkig.

Ondertussen vinden ze alle drie de Carnibest Kitten waar ze hapjes van mogen proeven erg lekker. Tot mijn grote verrassing Scar ook, onze Scar die NOOIT 1 hapje rauw vlees at, enkel rauwe wilde zalm, eet ondertussen met liefde diverse smaken Carnibest.

Proeven alleen vinden Epril en Bulleke eigenlijk niet genoeg, ze willen een hele schotel als het aan hen ligt. Maar ik vind ze nog te jong om echt aan het vaste voer te gaan, dus mogen ze dat nog niet. Wel zie je aan de kittengewichten dat mama Mugje al wat minder geduldig is om ze melk te geven, typisch Mugje. Dat is echt een moderne moeder, hoe eerder ze op andere voeding over kunnen des te sneller kan zij weer andere dingen gaan ondernemen. Voor het warmen van de kittens heeft ze immers nanny Scar al!
Ik vond dus vandaag dat Scar daar best wel voor beloond mocht worden (ze offert zichzelf echt op een eet niet als je haar geen dingen apart voor zet). Dus kreeg ze van mij een schoteltje rauwe wilde zalm, waar ze zo dol op is.

Schoteltje voor haar neus in de kast gezet, WOW wat gebeurde daar?!?
Epril en Bulleke schoten vooruit richting schotel, bijna over hun eigen pootjes struikelend (het had wat weg van tijgerende soldaten) en voor ik het wist gingen ze er allebei met een stukje zalm vandoor. AAAH de ergste beelden van stikkende kittens vlogen over mijn netvlies maar reken maar niet dat het lukte om het af te pakken. Het heeft ze zeer goed gesmaakt kan ik vertellen.

Gelukkig was het wilde zalm en dat is zo zacht dat je het tussen je platte vingers fijn kan wrijven. Maar het is wel een goede les, voorlopig even oppassen met stukjes rauw vlees en rauwe vis in de buurt van de kittens!

Skogge in wintervacht

Weer nieuwe foto's van Moeshoekjes!

In antwoord op de laatste reactie op  het vorige berichtje, hierbij dan
eindelijk een nieuw bericht dat de stilte hier doorbreekt.
Toevallig hebben we dit weekend nieuwe foto's van Skogge en Snorre ontvangen, beide kittens uit ons tweede nestje (Nunchaku Yi Min x Dopey van Idalia).
Kijk, dit is Skogge.

Skogge is inmiddels geholpen en dat is haar gewicht zeker ten goede gekomen. Hollands welvaart! Volgend weekend brengen we Skogge en haar
'personeel' een bezoekje, we zijn ontzettend benieuwd hoe ze nu in het echt is.

En dit is Snorre. Ze is nu net als haar zus Skogge iets meer dan 8 maanden oud.

Ook voor Snorre en haar familie staat een bezoekje op de planning: 6 april ga ik haar in levende lijve bewonderen! Ik heb zo het idee dat dit dametje de koningin van het gezin is inmiddels, kijk maar eens naar de foto hieronder...

Eén ding hebben beide zusjes in ieder geval gemeen: wat een stampers van een poten! En als ik moet geloven ook de enorme volle staart. Ik zal eraan denken dat ik aankomende weekenden mijn fototoestel meeneem.

Dat deden we ook bij ons bezoekje aan Murre vorige maand. Kijk, dit is Murre op de leeftijd van 6,5 maand oud:

En dan nog een foto van een telg uit ons laatste nest: Pip (Miss-ke). Pipje is op deze foto's ruim 7 maanden oud.

Pip houdt haar verzorgers continu bezig door onder andere steeds te wijzen op ontsnappingsmogelijkheden uit de tuin (de ene aanpassing is nauwelijks af en de volgende moet alweer worden bedacht), maar ook in huis weet ze de nodige stoute streken uit te halen!

En last but not least haar broertje Tommie die eventjes model zat bij een Whiskas kittenpakket. Niet bepaald een kitten meer nee!

Bedankt allemaal voor de mooie foto's!!

En hoe het een aantal van Moeshoekjes vergaat

Na Jente en Tristan, is nu ook Tommie aan het wisselen. En daar komt dan dat
familietrekje weer de kop opsteken, dat ik voor het eerst ontdekte bij oma Mug:
het dubbel staan van de hoektanden.

Maf gezicht is dat!

Verder is er aan nieuwtjes zo na kerst en de jaarwisseling dat Jente een nieuwe krabpaal heeft gekregen. Hij valt erg goed in de smaak. Bij haar, maar ook bij Misty, haar hondenvriendin.

Tris heeft dan weliswaar samen met de anderen katten ook een nieuwe krabpaal gekregen, maar liever ligt hij onder de kerstboom, zo getuige de kerstkaart die wij ontvingen.

Ook bij Pip is de krabpaal uitgebreid en de pubertijd begonnen; enkel daar was een plant het slachtoffer. Daar staat tegenover dat de kerstboom niet zoveel onder haar te lijden had.

Skogge vond al die kerstaccessoires wel heel erg leuk. Als je dan niet naar buiten mag om je nagels aan de bomen te scherpen, dan maar de boom binnen molesteren leek ze te denken.

En verder: Snorre is bezeten op water.

Tenslotte wenst Doppie jullie een heel wijs 2008 toe met veel kittenplezier.

Een monster!!!

"Zo, eens even kijken, dit is een nieuwe ruimte. Dat werd wel
tijd zeg, die bovenverdieping daar ben ik onderhand wel op uitgekakt."

 

"Lieve help, wat is dit nou weer voor een ding???!"

 

"AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHH!! Het LEEFT!!!

Het is een MONSTER!!!"

 

"Bescherm me Doppie, zie je dat ding dan niet?"

In het geval van Doppie: hij zou er twee hebben gezien want hij
kijkt hier weer superscheel. Maar hij weet inmiddels dat Beer geen dier kwaad
doet, en Zusje zal dat snel genoeg ook weten. Maar vooralsnog was dit een zeer
enerverende ervaring voor haar!

Intermezzo

"Mijn naam is de Spijker en ik zeg U: Open de poort!"

 

[HUH? waar heeft die last van...]

"Mijn naam is Snorre en ik zeg je: WEG UIT MIJN KAASPUNT EN SNEL EEN BEETJE!"

Zo. Opgelost.

Snorre [deel 2]

Oeps. Geen ventje dus.
Zie de catteryweblog

Snorre

Steeds horen we zuchtend hoe mooi Zusje wel niet is. En om eerlijk te zeggen, dat vinden we zelf ook. Maar naar mate de tijd voortschrijdt zucht ik zelf steeds harder bij haar broertje Snorre.

Het is echt een heerlijk ventje.

[samen met 'jasje' op de foto]

Ook als hij slaapt is hij zoooo lief:

Snorre moest de eerste dagen van zijn leven met mate worden bijgeflest. Met de komst van de romige tepels van Mijntje en de invoer van de melkgiftstimulerende homeopathische middelen voor Mug bleek dat niet meer nodig.
Tot groot protest van Snorre natuurlijk, want helaas voor hem zijn de flesjes nu 'opgedroogd'.

Snorre is d'r eentje uit het nestje van Mug. Deze vier lieten en laten me volledig in raadsels als het gaat om hun vachtje. Om te beginnen hebben we al de twee dames met hun sneeuwvacht die het ons best lastig maken, maar ook de heren leidden ons om de tuin.

Waar het allemaal mee begon is dat ik in mijn maag bleef zitten over het rood van Floese, die tegenwoordig als Skogge door het leven gaat. Zij oogt niet zo heel helder rood op haar koppie, en daar heeft de sneeuwvacht nou net geen vat en toont dus de eigenlijke kleuren.
Kijk, dit is het koppie van Skogge, vorige week:

En nou niet gelijk gaan zeggen wat je ervan denkt hoor want dat is niet
eerlijk, even wachten tot ik verder heb verteld wat er in mijn hoofd zat aan
vooronderstellingen.

Via 'de lijst' (de norwegian_forestcats lijst van Yahoo) had ik mijn twijfels zo eens uitgezet met een foto van deze dame erbij en wat krijg ik bijna unaniem te horen: zilver?

Oh.

Tja.
Nooit in me opgekomen. Bij de keuze voor Mug bleek haar stamboom met zilver te vermelden, als reactie op een onduidelijke zilver in haar lijn (haar oma,
Pysida's Onyx), die pas zilver bleek nadat ze zilver/smoke kittens wierp uit
niet-zilver katers. Maar Mug oogt niet zilver, weliswaar heeft ze een vreselijk
koude tabby-aftekening, maar zilver is echt niet in haar vacht te bekennen. Dus wij vonden het eigenlijk onzin dat ze als zilver werd geregistreerd.
Irene, de fokker van Mug, bleek een wijze beslissing te hebben genomen. Sorry Irene! We hoeven nu dankzij haar niets uit te leggen aan de stamboomcommissie, want in ieder geval Skogge, Snorre en Padde zijn verklaarbaar zilver/smoke.
En ja de vader van Dopey (papa van de kittens van Mug) is toevallig ook zilver. Maar ook voor Dopey durf ik te zeggen: geen spoortje van smoke hoor.

Dus waarschijnlijk herhaalt de geschiedenis van Onyx zich hier in Mug.

Oh en had ik al gezegd dat Snorre nog geen nieuwe dienaren in het verschiet heeft?

Hijg

Nog geen verandering, ze moet nog dapper volhouden. Vanmiddag ga ik even met
haar langs de dierenarts, voor mijn gemoedsrust. Ik heb het zo met haar te doen.

Groeicurve

De kittens van Mugje groeien goed. Zoals ook uit de grafiek blijkt (klik om hem te vergroten), was een derde voeding op de dag voor Snorre toch nog wel nodig, de groeicurve vertoonde gelijk een dipje toen we naar 2 keer een ml per dag terug gingen. Dat hebben we dus nog maar even teruggedraaid. De rest groeit op eigen kracht, er gaat natuurlijk ook niks boven moedermelk.

De dames lopen voorop met hun gewichten, maar die hadden natuurlijk ook het voordeel van een rustige moeder die klaar was met bevallen en gelijk vanaf het begin alle aandacht voor ze had. Plus natuurlijk de 'ingedronken' tepels die Padde al voor ze had voorbereid.

Zusje

Is ze mooi of niet?

Deze schone dame heeft als eerste lieve fans die de stap namen een afspraak te
maken om te komen kijken.

Verslagje van de eerste dagen van het nestje van Mug

Eventjes een verslagje over de kittens van Mugje, ik heb er eigenlijk nog maar weinig over verteld.
Ze hebben inmiddels namen.

Snorre van de Moeshoek

Geboortedatum: 28 juli 2007
Geboortegewicht: 98 gram
Kleur: zwart tabby met wit

Snorre is de eerstgeboren van het nest. Hij heeft een witte snorrebaard (waar hij zijn naam aan te danken heeft), buik, witte sokken aan zijn voorpoten en witte laarzen aan zijn achterpoten. Met zijn staart heeft hij een flink eind in de witte verf gehangen. Zijn jasje is zwart gestreept, zo lijkt het op dit moment.
Snorre moest de eerste twee dagen een handje geholpen worden om aan een voldoende groot portie melk te komen. Maar inmiddels lurkt hij net zo hard als de rest aan de tepels van mama Mug, en krijgt hij op dit moment nog maar 3 keer per dag 1 ml kittenmelk. Bij het knuffelen wil hij nog wel eens de punt van je neus aanzien voor een tepel.
Zijn favoriete drinkhouding is liggend op z'n rug aan de tegenovergestelde tepel van die van broer Padde die dan op hem ligt. Zo lig je warm en ongestoord (want als Padde eenmaal vast heeft laat hij niet meer los en anderen kunnen op die manier ook Snorre niet aan de kant duwen).


Padde van de Moeshoek

Geboortedatum: 28 juli 2007
Geboortegewicht: 104 gram
Kleur: zwart tabby met wit

Padde dronk al snel goed bij zijn moeder. Zijn devies luidt: veel drinken zonder daar al te veel moeite voor te hoeven te doen. Na het drinken ga je dan met je poten wijd op je rug liggen pitten en niemand meer die je slaapje dan kan verstoren.
De komst van Zusje de dag na zijn geboorte viel hem dan ook erg tegen, want toen werd het knokken geblazen om de beste tepel. Hij heeft inmiddels ook de sterkst ontwikkelde nekspieren van het stel en kan bij het buikschuiven naar de tepel zijn kopje al zelfstandig omhoog houden terwijl hij er al goed controle over heeft. Tja dat heb je natuurlijk ook nodig als je de tepel gericht wil vastpakken!
Padde heeft een witte toet, witte borst en buik, vier witte sokken en een heel klein wit staartpuntje. Hij is ook zwart tabby, gestreept.

Zusje van de Moeshoek

Geboortedatum: 29 juli 2007
Geboortegewicht: 94 gram
Kleur: zwart schildpad met wit

Na treurig genoeg een doodgeboren rood gestreept katertje en een zwart gestreept met wit poesje dat nog geen kwartier mocht leven, kwam Zusje druk spartelend en gillend op de wereld. Ze vroeg gelijk alle aandacht van mama Mug, die haar dat graag gaf nadat ze in een oogopslag had gezien dat de twee daarvoor haar zorg niet meer nodig hadden.
Zusje is een lapje met een wit snorrebaardje en witte sokjes, haar witte staartpuntje is zo minimaal dat je er straks als haar haartjes gegroeid zijn waarschijnlijk niets meer van zult zien. De kleuren van haar vachtje gaan op haar lijfje nu nog verscholen een een poederlaagje, Zusje is namelijk net zoals Floese een sneeuwkitten. Bij sneeuwkittens zijn de uiteinden van de haren heel licht. Dit zal na een aantal weken stapje voor stapje verdwijnen.

Floese van de Moeshoek

Geboortedatum: 29 juli 2007
Geboortegewicht: 100 gram
Kleur: zwart schildpad met wit

Na 5 kittens dacht ik toch echt dat het dat wel was. Ik was een e-mailtje aan het tikken om verslag te doen van de geboorten, toen ik nog snel even ging kijken of alles goed was. En daar lag Floese! In nog geen vijf minuten tijd keurig op de wereld gezet, schoongewassen en ontdaan van placenta.
Ook Floese is een lapje, maar met veel meer wit dan Zusje. Ze heeft aanzienlijk minder rood door haar vachtje dan haar zusje.
Als er iets niet naar de zin van Floese is, dan laat ze dat horen. Ze begint dan met wat ongemakkelijke kreuntjes, dat overgaat in een zeurend gejengel als Mug er geen aandacht aan schenkt (ook mama's moeten wel eens eten en drinken). Komt Mug niet snel genoeg terug dan worden het driftige uithalen. Tja en dan sjok je als moeder maar weer terug, waarna na nog wat nagemekker de tepel al weer snel door deze kleine dame wordt gevonden en je haar niet meer hoort.

De ooievaars zijn geland

Aangezien ik het erg druk had met boven de kittenbak kwijlen, kom ik nu pas met dit bericht: de kittens van Mugje en Dopey zijn geboren!

In twee lichtingen kwamen ze, dit heerlijke stel.

De heren konden niet wachten, zij werden op zaterdag 28 juli geboren. De dames op zondag 29 juli en zorgden voor een verrassing: zij zijn sneeuwkittens.

De kleurtjes: de twee heren steken in een zwart tabby jasje en zijn uitgerust met o.a. een witte toet/snorrebaard, buik, sokken en staartpunt.
De twee dames zijn lapjes met wit, de kleur is wat misleidend door het sneeuwvachtje. Eén van de twee lijkt namelijk wel een blauw schildpadje met wit, theoretisch was er een hele kleine kans op verdunning. Maar omdat dat echt maar een hele kleine kans was, houden we het vooralsnog maar op dat het twee zwart schildpadjes met wit zijn.

Makkelijk was de bevalling niet, er zaten uuuren tussen de eerste twee en de rest. Het bleken er uiteindelijk zes in totaal te zijn. Helaas kregen twee kittens niet de kans om samen met hun broertjes en zusjes groot te gaan groeien.
Een rood gestreept katertje zonder wit werd dood geboren en een zwart gestreept poesje met wit (met een prachtige lange witte staartpunt) heeft maar een kwartiertje geleefd. Mugje keek niet naar haar om, hoe hard het ook klinkt, maar die schatte al gelijk in dat dit geen haalbare kaart was en bekommerde zich verder over de eerst geborenen.

Werpkist - deel 2

Nee, zelf zijn we (nog steeds) niet aan het zagen en timmeren geslagen. Via de e-mail ontvingen we foto's van deze fleurige werpkist van cattery de Vroleke Noten, waarvan het ontwerp geïnspireerd was door de modellen die al op onze pagina aanwezig waren. Dat is toch hartstikke leuk om op zo'n manier te lezen dat wat je hoopt te bereiken door informatie op je homepage te plaatsen (andere mensen verder te helpen) dus soms ook daadwerkelijk lukt!
Leuk aan deze werpkist vind ik dat het bijna een kinderkamer is, heel vrolijk en voorzien van catterylogo. Gaaf!
Vooralsnog is onze eigen 'werpkist' niet meer dan een verhuisdoos met het Formidologo erop.
En dat zal dit jaar ook wel zo blijven vrees ik. Maar gelukkig wordt die doos heftig ingelegen door alle katten, inclusief de zwangeren dus zal het vast een goede keuze zijn geweest!

De zenuwen slaan toe

Daar waar ik twee maanden geleden nog losjes mijn vakantie op het werk doorgaf, niet beginnend op die vrijdag dat Mug is uitgeteld maar gewoon de maandag daarna, begint het zweet me nu al uit te breken als ik alleen al naar die buik van haar kijk. Moet ze echt nog twee volle weken? Het is dat ik met mijn neus op de dekking heb gezeten, anders zou ik er aan gaan twijfelen.
Zelf vindt ze ook dat ze het al heel erg zwaar heeft, kijk maar:

Ze ligt de halve dag op haar rug met de buik naar boven. Met veel moeite wentelt ze zich dan om op te staan om brokjes te eten of voor een kattenbakbezoek. Moet je wel even de flitser uitklappen om dat vast te leggen en dat deed ik dus niet, vandaar de beroerde kwaliteit van onderstaande foto.

Het is net of ik zelf nesteldrang begin te krijgen. Elke dag creëer ik er wel weer een plaats bij die aantrekkelijk kan zijn om te bevallen, omdat ik de eersten weer heb afgekeurd. De onderkant van de caviabak met flanellen dekbedovertrek erin die ik in de bench heb gezet bevalt Mijntje in ieder geval goed, zou de miskoop van 2006 dan toch nog zijn functie gaan hebben?

Werpkist

Op de vraag die 10 in de reacties van het vorige bericht stelde (waaraan een kattenwerpkist moest voldoen), kon ik eigenlijk geen echt antwoord geven. Nu nog steeds niet, wel heb ik een geweldig opvouwbaar model bij de Zwitserse firma Bürgmann Katzenbäume ontdekt, precies wat ik zou willen.
Dit is hem:

Klik op het plaatje en er volgt een vergrootte demonstratie.
Als rasechte Hollander wil ik dan graag weten: waß kostet daß? Zo'n driehonderd euro, en dan krijg je er dat wasbare hoogpolige inlegtapijtje gratis bij meegeleverd.
Oh en je moet hem natuurlijk wel even ophalen daar...
En neem er dan gelijk 1 voor mij mee!!!


Op onze homepage staat trouwens een hele verzameling van werpkisten (koop en zelfbouw). Klik hier om een kijkje te nemen.

puzzels...

Na weken met maten, materialen en afgekeurde plannen in mijn hoofd rond te hebben gelopen, hebben we nog steeds geen bevallingskist. Ik stel er zoveel eisen aan, dat het hele plan onderhand onhaalbaar aan het worden is. Maar geen nood, de creatieve geest van een kat past daar wel een mouw aan: heel toepasselijk gezien
onze situatie heeft Mug haar intrek in een verhuisdoos genomen. Ze is super tevreden, geen bevallingskist die daar nog aan kan tippen volgens mij. En tóch gaat er hier ooit nog eentje komen, al was het alleen maar omdat het vrouwtje haar zinnen erop heeft gezet.
Ondertussen begin ik me stiekem steeds meer af te vragen hoe haar kroost eruit zal gaan zien. Veel wit, weinig wit, of misschien net zo scheel als haar zoon Doppie?

Kittenpoll

De kittenpoll hoeveel kittens Mugje dit keer zal krijgen, is online!
Kijk hiervoor op onze cattery web-log: vandemoeshoek.web-log.nl

Eerste tekenen (vergrootglas benodigd)

Mugje begint een beetje buik te krijgen. Ik verbeeld me dat dit eerder is dan bij haar vorige zwangerschap. Nog een weekje en dan denk ik dat ik de kittenpoll weer uitzet