Nushi

Met Nushi gaat het niet zo goed. Sinds Bodhi en Wiesje zijn vertrokken, wil ze niet meer eten. Omdat ze drastisch begon af te vallen (vanavond bijna 50 gram ten opzichte van eergisteren) moest ik toch echt een truc verzinnen om haar aan het eten te krijgen. Het is zondag, iets kopen zit er in dit deel van het land dan niet echt in.
Dus de vriezer doorgespit en een Mahi-Mahifilet gekookt.
Pffft gelukkig, ze begon gelijk luid spinnend te eten! De kapers op de kust gaf ze geen kans en ze heeft een schotel vol verorberd.

Daarna lekker nog even bij mama Mugje getutteld, die ondanks de pilletjes toch ook wel wat van streek is.

Hopelijk gaan we allemaal snel weer opknappen en zal de verhuizing van Nushi voor haarzelf wat minder zwaar vallen, tenslotte gaat ze bij een jong kattenvriendje wonen die vast voor veel afleiding gaat zorgen.

In beeld

Er zijn nog geen nieuwe ontwikkelingen op het gebied van oogjes open gaan: Floortje kijkt nog steeds met 1 oog en Belle doet er nog steeds helemaal niet aan.

Floortje

Ik heb vandaag geprobeerd om de kittens op video vast te leggen, het resultaat is niet echt geweldig maar ik wil jullie deze video toch niet onthouden.

Het flesje van Floortje was alweer leeg, vandaar het gefrustreerde gesabbel...

De oogjes gaan open

Joep en Sweetie vinden het tijd om de wijde wereld in te gaan zien: hun oogjes zijn vandaag een klein beetje open gegaan. Floortje doet half mee, het oogje in het rood is ook open.

Wiesje en Belle doen daar nog niet aan mee, en waarom zouden ze: met ogen dicht aan de tepel liggen sabbelen en de rest van de dag pitten zijn immers nog steeds hun favoriete bezigheden!

Belle slaapt

De namen zijn bekend!

Gisteren heeft elk kitten dan toch zijn of haar eigen naam gekregen.

kitten 1 - Sweetie

kitten 2 - Wiesje

kitten 3 - Joep

kitten 4 - Belle

kitten 5 - Floortje (maar dat was al bekend)

Mama Mugje gaat al wat vaker van het nest om haar pootjes even te strekken. Dan loopt ze gerust een blokje om door het huis, de kinderen lekker aan hun lot overlatend. Die liggen dan vaak op hun rug te ronken, we hebben het hier dan ook heerlijk warm voor ze gestookt.

Het bijvoerplan heb ik maar weer laten varen: ze bliefden die kunstmelk niet. Enkel Floortje fles ik dus nog bij, drie keer per dag. Het streven is 2 ml per keer maar aangezien ik altijd meer in het flesje heb is het oppassen dat ze hem niet helemaal leegtrekt, want haar smaakt de kittenmelk kennelijk meer dan goed!

Geen foto's vandaag, ik moest helaas weer aan het werk en daarna was het te donker om nog mooie foto's te kunnen maken. Die houden jullie dus tegoed.

Een echte vent

En gelijk ook de enige vent.

Want wat bleek vandaag, de twee rode heren zijn dames!

De eerste dag twijfelde ik al eventjes, maar ik was moe en dacht het niet goed te zien. Maar vandaag bij een meer nauwkeurige inspectie van de kontjes viel me op dat de achterkantjes van de rode kittens toch echt hetzelfde eruit zagen als die van de torties (op de kleur na natuurlijk). Voor de zekerheid heb ik er wat foto's van gemaakt die ik jullie zal besparen, en aan wat collegafokkers voorgelegd. Hun oordeel was unaniem: de rode kittens zijn poesjes.

Nou is het maar goed dat we nog geen namen hadden bedacht.

Kijk die rode er nou eens onschuldig bij liggen... mij al die tijd genept!

Ondertussen groeien vooral het zwart gemarmerde katertje en de eerst geboren tortie (kitten nummer 4) voorspoedig. Mugje staat er niet om bekend dat ze veel melk heeft, en 5 kittens doen echt een aanslag op de melkproductie. Ik heb vandaag besloten dat ik vanavond toch begin met 2 keer per dag 2 ml bijvoeden. 

"even de koppen bij elkaar steken..."

Dag 2

Mugje begint een klein beetje te herstellen van de bevalling. Ze eet niet, maar vreet! Het liefst luxe zakjes natvoer en Gourmetjes Gold, mevrouw heeft wel smaak. Maar goed, we geven er nu maar even aan toe, ze kan het gebruiken.  

Nog steeds ben ik er niet in geslaagd om mooie foto's per kitten te maken. Mugje vindt het weliswaar prima als ik de kittens optil en knuffel, maar oh wee zodra ik een kitten op de foto wil zetten en dan dus even moet stoppen met knuffelen - dan zetten ze stuk voor stuk een keel op en wordt het kitten snel door mama Mugje uit mijn handen gegrist. Dus, het blijft nog even geduld hebben als het gaat om betere foto's.

Wat ik al wel kan, is iets te vertellen over elk kitten. Namen hebben ze nog niet allemaal, daar peinzen we nog even over.

Kitten 1 - rood gemarmerd katertje poesje. De eerst geborene. En een temperamentvol ventje dametje! Kan heel fanatiek zijn in het vechten om de beste tepel. Kan echter niet op tegen kitten 3, die zijn gewicht graag in de strijd gooit en verder niet veel moeite hoeft te doen om de strijd te winnen.
Dit kitten heeft een mooi marmerpatroon met duidelijke evenwijdige strepen over de rug.

Kitten 2 - rood gemarmerd katertje poesje. "Lastig", dacht ik toen de tweede rode werd geboren: "hoe hou ik die nou uit elkaar?". Dat blijkt niet zo moeilijk, het gezichtje van dit kitten is lichter gekleurd. Ook heeft hij zij een minder scherp afgetekend marmerpatroon dan zijn haar rode broertje zusje, de strepen op de rug zijn ook wat minder zichtbaar. Hij Zij is ook wat rustiger dan zijn rode broer haar rode zus.

Kitten 3 - zwart gemarmerd katertje. Een dikbil, en gelijk toen hij geboren was mijn favoriet (maar jammer genoeg heb ik mezelf opgelegd dat we geen kitten uit dit nest gaan houden).
Hij is rustig, behalve als je dreigt hem van de tepel af te halen! Alles voor eten, want dat doet hij maar al te graag. Hij lijkt in veel op zijn halfbroer Doppie, met dezelfde donkerglanzende vacht alleen zijn tabbypatroon is veel contrastrijker dan bij Doppie als kitten het geval was en hij heeft aanzienlijk meer neuslengte, iets waar de keurmeester blijer mee zal zijn dan met de neus van Doppie.

Kitten 4 - zwart schildpad gemamerd met wit poesje. Dit poesje heeft eenzelfde kleurverdeling als haar moeder (het rood gelijkmatig door de vacht verdeeld), met het verschil dat dit poesje een wit neusje en witte pootjes heeft. Ondanks dat ze echt tot leven gewekt moest worden na de geboorte, doet ze het prima. Ze komt niet overhaast aan, maar gaat gestaag en laat zich niet zomaar van de tepel verjagen door haar broers. Een lief poesje, en lijkt het in het bijzonder heerlijk te vinden om geknuffeld te worden.

Kitten 5 - zwart schildpad gemarmerd met wit poesje. Zelfde kleurtjes als haar zusje en toch zo verschillend. Ze heeft een gezichtje dat 'dag en nacht' genoemd zou kunnen worden: de linkerzijde geheel rood en de rechterzijde geheel zwart. Ook een deel van een achterpoot is geheel rood en heeft ze meer wit dan haar zus.
Dit kitten is nog een beetje een zorgenkindje. Zonder onze hulp lukt het nog niet zo om aan te komen. Ze is wat zwakjes en heeft niet veel zuigkracht, met als gevolg dat ze genadeloos door haar broers bij de beste tepels wordt verdrongen. Vandaar dat we haar om de paar uur een heel klein beetje kittenmelk bijvoeren, in de hoop dat ze zo wat sterker wordt om haar 'mannetje' te staan als het aan komt op een betere plek aan de melkbar. Doordat ze veel in de hand wordt genomen en haar daar lekkers wordt aangeboden, is ze nu al een heel lief en aanhankelijk poesje dat zelfs op je vingers sabbelt.
Dit kitten heeft al een naam (maar die kan door haar toekomstige eigenaar nog worden gewijzigd): Floortje.

Voor beide torties hebben zich al meerdere geïnteresseerden gemeld. Ook is er interesse getoond voor één van de katertjes. 

Vijf kittens geboren!

Vannacht zijn de vijf kittens van Mugje geboren.

Het ging niet allemaal zonder slag of stoot. De eerste twee (rood gemarmerde katertjes) kwamen vrij vlot. 113 en 114 gram. Toen een poos niets en vervolgens meer dan een uur lang persweeën. Net toen ik besloot om de dichtstbijzijnde Nederlandse dierenarts te bellen (voor dit soort situaties is communicatie in het Nederlands toch wel zo prettig) kwam er toch een stukje blaas met kitten naar buiten. Een stuitligging. Ik heb uiteindelijk met de weeën mee aan het kitten getrokken zodat ze er eindelijk van verlost werd.
Met hem was helemaal niets aan de hand, gelijk spartelen en even later lag meneer aan de tepel. Zwart marmer, 129 gram.
Toen vlot daar achteraan een dame, een tortie marmer met redelijk wat wit. Die had het heel moeilijk, veel slijm wat ik heb weggezogen. Er kwam geen leven in, ik dacht eerst dat het dood was maar dat weigerde ik te laten gebeuren, zo'n mooi tortietje! Ik heb haar met een ruwe handdoek vrij onzacht opgedreven en ja, ze begon te sputteren!

Toen werd Mugje rustig, en ik dacht dat het gedaan was. Dus alles lekker verschoond zodat het stel op een frisse molton het laatste stukje van de nacht kon doorbrengen.
Ik op een matras ernaast, want zo'n eerste nacht wil ik toch wel graag alles in de gaten kunnen houden. Ik lag nog geen 10 minuten of ik hoorde het al: nog een kitten op komst!
Ook die had het erg moeilijk, maar kwam sneller op gang dan haar zusje.

Ondertussen drinkt alles lekker bij Mugje, de één wat beter dan de ander. Het tweede tortietje was afgevallen vandaag, en dus heb ik die minimaal bij geflest. Het valt ook niet mee om op te boxen tegen al die oudere broertjes en zusjes.

Met Mug is alles goed, hoewel ik er toch wel van schrok hoe mager ze is. Ze was niet zo bijzonder veel aangekomen, ondanks dat ze tijdens haar zwangerschap heeft gebunkerd in de Queen van Royal Canin en zakjes en blikjes. Nu de vijf kittens geboren zijn is er van haar zelf niet veel meer over. En dan kan je merken, ze heeft honger als een leeuw! Ze komt voortdurend om natvoer vragen, wat ik haar dan ook maar geef. Ze heeft al een hoeveelheid eten op wat ze normaal in 2 dagen zou hebben gehad. En dat heeft ze dik verdiend!

Nog niets...

Wachten...

En dan is het grote wachten aangebroken. Zou Mugje donderdag gaan bevallen, of vrijdag, of misschien zelfs nog wel eerder?

(Mugje zit in de bak, Scar en Yasur er gezellig bovenop)

Mugje is er klaar voor - en wij ook

Nog een weekje en dan is het zo ver: Mugje verwacht dan haar kittens.
Ze koos alle keren steeds voor de slaapkamer om te bevallen, maar eigenlijk vond ik dat niet zo heel handig. Je ontvangt het kittenbezoek de eerste tijd op de rand van je bed en daarbij wilde ze ook altijd persé onder in de klerenkast, ook al niet echt zo'n praktische plek.

Dus hebben we het deze keer anders voorbereid. Ze heeft nu een bevallingshuisje (waar ze gelukkig heel content mee is). 

Maar, het geheel stond nog steeds in de slaapkamer. Los van dat het met het ontvangen van kittenbezoek niet erg praktisch is, vind ik het ook jammer dat de kittens de eerste weken van hun leven opgroeien op een plek waar ik normaal gesproken alleen 's nachts kom.

Dus.... een grote interne verhuizing volgde. Gisteren tot diep in de nacht bezig geweest en niet zonder resultaat: ons tweepersoonsbed staat nu boven, de slaapkamer beneden is omgetoverd in een werkkamer met ook nog een 1-persoonsbed, zodat ik rondom de bevalling niet eens met een matrasje op de grond hoef te gaan liggen.


Het was wel spannend of Mugje het nu nog wel zo'n goed idee vond om deze kamer als haar verblijf te hebben. Even leek het er op of ze haar plekje kwijt was, maar gelukkig heeft ze zich er vanochtend bij neergelegd en is ze - net zoals wijzelf - bijzonder tevreden met de hoek die we voor haar hebben gecreeerd.

Nestdrang

Gisteravond was het hier grote consternatie. Ik was nogal in de weer geweest die dag en had het hele huis op z’n kop gezet (nesteldrang geloof ik). Als gevolg daarvan hadden we om 23.30 uur nog steeds geen laken op het bed en toen ik dat nog eens begon te doen ging Mugje helemaal over de rooie. Ik had namelijk de slaapkamerkast dichtgedaan bleek later.
Schreeuwen en blèren is wat ze letterlijk deed, steeds meer katten ging meedoen en Lykke raakte meer en meer opgewonden. Ondertussen moest en zou Porcelina in haar nekvel meegesleurd worden door Mugje, want dat is immers het kitten in huis en dat kitten moest en zou mee naar het nest.

Al met al eindigde het in een enorme rel tussen Yasur en Lykke.
Lykke dacht namelijk even een leuk sprongetje naar Mugje te maken, nou dan moet je bij Yasur wezen. Die is erg gek op Mugje.
Yasur heeft Lykke alle hoeken van de benedenverdieping laten zien. De eerste uren lag ze achter de keukendeur tegen de vuilnisbak aan (ze mag daar eigenlijk niet komen maar nu heb ik het maar zo gelaten) en durfde er niet meer vandaan te komen.
Voor Mugje heb ik als een haas het onderste schap van de klerenkast uitgeruimd en met lekkere zachte lagen doeken bekleed.

En toen eindelijk… rust. Voor haar, en voor iedereen (behalve voor Lykke die in de loop van de nacht haar kleedje in de deuropening van de slaapkamer heeft gesleept en daar is gaan liggen).
Scar en Mijntje zijn bij haar ingekropen en ze liggen daar nu nog steeds met z’n drietjes, tussendoor even eten, plassen en poepen. En dan weer met z’n drietjes terug. Scar als een kloek met haar vleugels gespreid over de rest.




Het is ontzettend klein daar in die kast, dat wordt nog wat met de bevalling. Ten eerste kunnen niet beide dames daar meer zijn om haar bij te staan en ten tweede zal ik me een nekhernia moeten bukken om alles in de gaten te kunnen houden en te helpen daar waar nodig. Maar ja, dit is wat ze wil blijkbaar, dus dit gaat het denk ik toch wel worden.

Nog krap 2 weken

Nog 13 dagen te gaan.



Het gaat heel hard nu, sinds Mugje thuis kwam na de dekking is ze van 3,8 naar 5,4 kilo aangekomen.

De grote zak met 10 kilo Royal Canin Kitten (met L-Lysine, weerstandsverhogend en dat geeft maar weer een goed gevoel) is aangebroken en wordt met veel plezier opgegeten.

Hijg

Nog geen verandering, ze moet nog dapper volhouden. Vanmiddag ga ik even met
haar langs de dierenarts, voor mijn gemoedsrust. Ik heb het zo met haar te doen.

Verslagje van de eerste dagen van het nestje van Mug

Eventjes een verslagje over de kittens van Mugje, ik heb er eigenlijk nog maar weinig over verteld.
Ze hebben inmiddels namen.

Snorre van de Moeshoek

Geboortedatum: 28 juli 2007
Geboortegewicht: 98 gram
Kleur: zwart tabby met wit

Snorre is de eerstgeboren van het nest. Hij heeft een witte snorrebaard (waar hij zijn naam aan te danken heeft), buik, witte sokken aan zijn voorpoten en witte laarzen aan zijn achterpoten. Met zijn staart heeft hij een flink eind in de witte verf gehangen. Zijn jasje is zwart gestreept, zo lijkt het op dit moment.
Snorre moest de eerste twee dagen een handje geholpen worden om aan een voldoende groot portie melk te komen. Maar inmiddels lurkt hij net zo hard als de rest aan de tepels van mama Mug, en krijgt hij op dit moment nog maar 3 keer per dag 1 ml kittenmelk. Bij het knuffelen wil hij nog wel eens de punt van je neus aanzien voor een tepel.
Zijn favoriete drinkhouding is liggend op z'n rug aan de tegenovergestelde tepel van die van broer Padde die dan op hem ligt. Zo lig je warm en ongestoord (want als Padde eenmaal vast heeft laat hij niet meer los en anderen kunnen op die manier ook Snorre niet aan de kant duwen).


Padde van de Moeshoek

Geboortedatum: 28 juli 2007
Geboortegewicht: 104 gram
Kleur: zwart tabby met wit

Padde dronk al snel goed bij zijn moeder. Zijn devies luidt: veel drinken zonder daar al te veel moeite voor te hoeven te doen. Na het drinken ga je dan met je poten wijd op je rug liggen pitten en niemand meer die je slaapje dan kan verstoren.
De komst van Zusje de dag na zijn geboorte viel hem dan ook erg tegen, want toen werd het knokken geblazen om de beste tepel. Hij heeft inmiddels ook de sterkst ontwikkelde nekspieren van het stel en kan bij het buikschuiven naar de tepel zijn kopje al zelfstandig omhoog houden terwijl hij er al goed controle over heeft. Tja dat heb je natuurlijk ook nodig als je de tepel gericht wil vastpakken!
Padde heeft een witte toet, witte borst en buik, vier witte sokken en een heel klein wit staartpuntje. Hij is ook zwart tabby, gestreept.

Zusje van de Moeshoek

Geboortedatum: 29 juli 2007
Geboortegewicht: 94 gram
Kleur: zwart schildpad met wit

Na treurig genoeg een doodgeboren rood gestreept katertje en een zwart gestreept met wit poesje dat nog geen kwartier mocht leven, kwam Zusje druk spartelend en gillend op de wereld. Ze vroeg gelijk alle aandacht van mama Mug, die haar dat graag gaf nadat ze in een oogopslag had gezien dat de twee daarvoor haar zorg niet meer nodig hadden.
Zusje is een lapje met een wit snorrebaardje en witte sokjes, haar witte staartpuntje is zo minimaal dat je er straks als haar haartjes gegroeid zijn waarschijnlijk niets meer van zult zien. De kleuren van haar vachtje gaan op haar lijfje nu nog verscholen een een poederlaagje, Zusje is namelijk net zoals Floese een sneeuwkitten. Bij sneeuwkittens zijn de uiteinden van de haren heel licht. Dit zal na een aantal weken stapje voor stapje verdwijnen.

Floese van de Moeshoek

Geboortedatum: 29 juli 2007
Geboortegewicht: 100 gram
Kleur: zwart schildpad met wit

Na 5 kittens dacht ik toch echt dat het dat wel was. Ik was een e-mailtje aan het tikken om verslag te doen van de geboorten, toen ik nog snel even ging kijken of alles goed was. En daar lag Floese! In nog geen vijf minuten tijd keurig op de wereld gezet, schoongewassen en ontdaan van placenta.
Ook Floese is een lapje, maar met veel meer wit dan Zusje. Ze heeft aanzienlijk minder rood door haar vachtje dan haar zusje.
Als er iets niet naar de zin van Floese is, dan laat ze dat horen. Ze begint dan met wat ongemakkelijke kreuntjes, dat overgaat in een zeurend gejengel als Mug er geen aandacht aan schenkt (ook mama's moeten wel eens eten en drinken). Komt Mug niet snel genoeg terug dan worden het driftige uithalen. Tja en dan sjok je als moeder maar weer terug, waarna na nog wat nagemekker de tepel al weer snel door deze kleine dame wordt gevonden en je haar niet meer hoort.

De ooievaars zijn geland

Aangezien ik het erg druk had met boven de kittenbak kwijlen, kom ik nu pas met dit bericht: de kittens van Mugje en Dopey zijn geboren!

In twee lichtingen kwamen ze, dit heerlijke stel.

De heren konden niet wachten, zij werden op zaterdag 28 juli geboren. De dames op zondag 29 juli en zorgden voor een verrassing: zij zijn sneeuwkittens.

De kleurtjes: de twee heren steken in een zwart tabby jasje en zijn uitgerust met o.a. een witte toet/snorrebaard, buik, sokken en staartpunt.
De twee dames zijn lapjes met wit, de kleur is wat misleidend door het sneeuwvachtje. Eén van de twee lijkt namelijk wel een blauw schildpadje met wit, theoretisch was er een hele kleine kans op verdunning. Maar omdat dat echt maar een hele kleine kans was, houden we het vooralsnog maar op dat het twee zwart schildpadjes met wit zijn.

Makkelijk was de bevalling niet, er zaten uuuren tussen de eerste twee en de rest. Het bleken er uiteindelijk zes in totaal te zijn. Helaas kregen twee kittens niet de kans om samen met hun broertjes en zusjes groot te gaan groeien.
Een rood gestreept katertje zonder wit werd dood geboren en een zwart gestreept poesje met wit (met een prachtige lange witte staartpunt) heeft maar een kwartiertje geleefd. Mugje keek niet naar haar om, hoe hard het ook klinkt, maar die schatte al gelijk in dat dit geen haalbare kaart was en bekommerde zich verder over de eerst geborenen.

De zenuwen slaan toe

Daar waar ik twee maanden geleden nog losjes mijn vakantie op het werk doorgaf, niet beginnend op die vrijdag dat Mug is uitgeteld maar gewoon de maandag daarna, begint het zweet me nu al uit te breken als ik alleen al naar die buik van haar kijk. Moet ze echt nog twee volle weken? Het is dat ik met mijn neus op de dekking heb gezeten, anders zou ik er aan gaan twijfelen.
Zelf vindt ze ook dat ze het al heel erg zwaar heeft, kijk maar:

Ze ligt de halve dag op haar rug met de buik naar boven. Met veel moeite wentelt ze zich dan om op te staan om brokjes te eten of voor een kattenbakbezoek. Moet je wel even de flitser uitklappen om dat vast te leggen en dat deed ik dus niet, vandaar de beroerde kwaliteit van onderstaande foto.

Het is net of ik zelf nesteldrang begin te krijgen. Elke dag creëer ik er wel weer een plaats bij die aantrekkelijk kan zijn om te bevallen, omdat ik de eersten weer heb afgekeurd. De onderkant van de caviabak met flanellen dekbedovertrek erin die ik in de bench heb gezet bevalt Mijntje in ieder geval goed, zou de miskoop van 2006 dan toch nog zijn functie gaan hebben?

Kittenpoll

De kittenpoll hoeveel kittens Mugje dit keer zal krijgen, is online!
Kijk hiervoor op onze cattery web-log: vandemoeshoek.web-log.nl

Eerste tekenen (vergrootglas benodigd)

Mugje begint een beetje buik te krijgen. Ik verbeeld me dat dit eerder is dan bij haar vorige zwangerschap. Nog een weekje en dan denk ik dat ik de kittenpoll weer uitzet