Hiep hiep hoera

Vandaag zijn Doppie (6 jaar), Enzo, Epril en Twirre (2 jaar) jarig.
Mama Mugje feliciteert ze van harte.

Adiós

Nu Doppie definitief bij ons blijft, zal het voorlopig op deze weblog vrij stil blijven, in afwachting van het volgende nestje dat onder ons dak geboren zal worden.
De liefhebbers kunnen Doppie's ontwikkelingen natuurlijk gewoon blijven volgen via zijn eigen pagina en op onze catteryweblog!

ADIxd3S!

Doppie blijft!

Familietrekje

zo moeder,

zo zoon 

Vandaag toen ik wat foto's probeerde te schieten van Mug, demonstreerde zij wat haar zoon ook zo goed kan: een klein puntje van het tongetje uit de bek laten steken. Een recente foto van Doppie waarop hij dat doet had ik niet, vandaar dit 'sprongetje terug in de tijd'.

Smile!

Valt het jullie ook op dat Doppie op alle foto's recht in de camera kijkt? Steeds weer die grote grijns van hem. Wat ik ook probeer, het lukt me alleen om hem slapend vast te leggen, of recht in de camera kijkend.
Zijn profiel is niet kaarsrecht dus daar mis je niks aan, maar toch zou het ook wel eens aardig zijn om hem wat anders op de foto te krijgen.
Maar goed, hier moeten we het dan maar weer mee doen

Het is trouwens heel maf, op het moment begint hij een 'echt' vachtje te spinnen. Het is in zijn gezicht en tussen de schouderbladen begonnen. Dit ziet er heel idioot uit, net of hij een maskertje op heeft. Op onderstaande foto kan je ook goed zien dat hij hetzelfde heeft als zijn moeder Mugje: een heel koel tabbypatroon, bijna zilver. Maar aangezien ook de rest van het haar dan aan de haaraanzet zilver zou moeten zijn en dat niet het geval is, heb ik hem in tegenstelling tot zijn moeder voor de stamboom niet als zilver opgegeven.

Tweede enting

Vandaag was het tweede entingsdag voor Doppie. En tevens even wegen, want onze weegschaal kan het gewicht van Doppie niet meer aan. 1950 gram was hij, op die hele grote weegschaal waar normaal de hond op moet gaan staan. Dat hele kleine mannetje op die enorme plaat, dat was wel heel erg leuk om te zien.
Alles was in orde, oortjes, oogjes, hartje, nieren. Voor zover dat natuurlijk te beluisteren en bevoelen is.
Hij vond het wel stressen hoor, die autorit kan hij wel schieten. Gillen vanuit het reismandje, de hele heen- en terugweg. In de wachtkamer mag hij dan wel op schoot, de meeste andere wachtende dieren kunnen een katje dat honden gewend is wel verdragen gelukkig.
En daarna was hij moe, heel erg moe...

Mieuw...

Vrouwtje, wat doe je daar toch buiten
terwijl ik hier binnen achter het raam zit??

12 weken

Dat heeft hij van mama Mug, de zakken kattenbrokjes en grit openscheuren en de inhoud eruit peuteren. Op deze foto kijkt mama goedkeurend toe hoe hij met zijn kniptandjes de zak Biokat bewerkt.

Week 12 dient zich morgen alweer aan...

De strijd om het aantal katten, 5 of 6 (lees de strijd om Doppie blijft wel of blijft niet) is nog immer niet beslecht. Toen Doppie zijn haartjes verloor en ook niet zo heel erg gecoördineerd bleek te lopen, waren we het er beiden over eens dat zo'n katje niet bedoeld is om te willen verkopen. Dat hij bij ons zou blijven was vanzelfsprekend.

Met het verstrijken van de tijd, eigenlijk vanaf het moment dat Doppie aan de Royal Canin Babycat zat, ging alles in een rappe stijgende lijn met hem. Hij mankeert helemaal niks meer, heeft hooguit een achterstand in vachtontwikkeling maar die haalt hij wel weer in.

Voor Rob is er nu dus geen reden meer om hem aan te houden. Niet dat hij niet stinkend gek is met hem, maar hij is degene die 24 uur per dag hun maatje is (lees kriebelslaaf en zitmeubel) en dan is 5 katten al erg veel.

Voor mijzelf is alleen maar meer reden om Doppie te houden, ik ben me namelijk steeds meer aan hem gaan hechten. Hij is uitgegroeid tot een superaanhankelijk en makkelijk katje. Dat hij vanaf zijn geboorte veel in mensenhanden is geweest zal daar wel een grote bijdrage in hebben gehad denk ik.

Het lekkerste water

Moderne kunst

Mijn fotosessie van vandaag leverde wel hele mysterieuze beelden op. Volgens mij past dit plaatje eerder in een expositie voor moderne kunst dan in mijn kittenplakboek

Gelukkig waren er ook nog wel wat gelukt.

Even weer een berichtje

Er is weinig nieuws te melden.
Doppie heeft weinig last gehad van zijn enting, alleen 1 oogje traant een beetje. Verder gelukkig niets.
Het is een heerlijk ventje waar we elke dag van genieten. En 's nachts (soms iets minder want hij maakt je wel geregeld wakker om je gezicht helemaal te poetsen).

Raptor

Jurassic Parc, wie kent de film niet? Wel eens gelet op de scene in het museum waarbij meerdere raptors een (meen ik) t-rex aanvielen? Op hoe ze op hun tegenstander sprongen?
Nou, dat is de manier waarop Doppie hier op zijn tegenstanders (lees de pleegmama's) springt.
Met vier poten tegelijk springt hij in een grote boog door de lucht waarbij hij in de lucht lijkt te versnellen en heel gericht met alle vier poten bovenop de tegenstander belandt en in diens vacht blijft hangen.
De papa van Dorus heet T-Rex.
Volgens mij hadden we Doppie beter Raptor kunnen noemen

(Raptors zijn in hun snelheid lastig vast te leggen, maar bij prooien als de CatTrack lukt het mij wel om de camera op tijd af te knippen)

Eerste enting

Doppie is gisteren voor zijn eerste keuring en enting gegaan. Hij is helemaal ok bevonden. Ook vandaag buitelt hij door het huis net zoals alle andere dagen, dus als er al een entreactie gaat komen, dan was dat dus blijkbaar vandaag nog niet.
Zijn stamboom is ook binnengekomen deze week en we zijn TROTS! Onze eerste Moeshoektelg.
Binnenkort maar eens even bij mijn moeder aankloppen om gebruik van haar scanner te maken, dan kan hij ook officieel in de databases op het internet worden ingevoerd.

61 dagen alweer

De tijd vliegt, 61 dagen oud alweer. Z'n jasje is nog lang niet wat het wezen moet, maar hij begint een mooie kop te krijgen vinden we.


De mannen van de cattery met Mijntje op de achtergrond

Doppie voor het eerst naar buiten

"Pompompom... wat een grote kamer is dit, het waait ook overal, ze hebben hier vast een hele grote ventilator staan. En wat is het hier licht zeg"

- Kersvers vanuit de voordeur op stap over het tuinpad ging hij 'fluitend' de wijde wereld in -

"WOEAHHH wat is dat!!! Dat ding ging door de lucht en heeft een raar hard ding vooraan z'n kop en gaat ineens vanuit de lucht voor me zitten!"

- N.B. Dat was een musje - Ondertussen hebben we Doppie opgepakt en op het gazon gezet, om eens kennis te maken met lekker fris groen gras

"Hellup zo kan ik niet lopen hoor, wat zijn dit voor een vreselijke stekels op de vloer"

- Doppie heeft nog wat coxf6rdinatieproblemen, het gras bleek voor hem een flinke uitdaging om overeind te blijven -

"Oef, dat valt niet mee hoor, hoe kom ik hier weg..."

- Na 1 minuuut gras werden er toch wel wat benauwde mauwtjes geslaakt, hij vond het helemaal niets -

"Piece of cake, kijk mij eens stunten, dit is het betere werk"

- Eenmaal uit het gras was hij weer helemaal het ventje! -

Groter dan maatje 39...

Pinksteren

Er is weinig nieuws onder de zon om over te schrijven, dus daarom maar een foto die ik vandaag van Doppie maakte.

Ontheemd

Mug is krols. En dat houdt in, dat ze geen oog heeft voor haar zoon. Nou dat is niet helemaal correct, als hij met haar staart of achterpoot wil spelen is ze ineens helemaal vol levenslust. Zucht... hij is nog maar 6 weken en nog haar zoon ook, haar driften zijn wel héél erg hoor.
Alles dat Doppie wil is spelen en vertroeteld worden.
Gelukkig heeft hij pleegmoeders waar hij wél eventjes terecht kan.

Maatverschil

"Hij is toch wel heel erg groot..."