familietrekje weer de kop opsteken, dat ik voor het eerst ontdekte bij oma Mug:
het dubbel staan van de hoektanden.
"Mijn naam is de Spijker en ik zeg U: Open de poort!"
[HUH? waar heeft die last van...]
"Mijn naam is Snorre en ik zeg je: WEG UIT MIJN KAASPUNT EN SNEL EEN BEETJE!"
Zo. Opgelost.
Jij als meest trouwe fan van onze weblogs snapt precies hoe geweldig al dat schoons onder ons dak is, en hoe graag we wel ALLES zouden willen houden.
Daarom speciaal aan jou opgedragen dit plaatje van 'de Spijker', het pezige
straatvechtertje dat zo blauw was toen hij op de wereld kwam en flink wat tijd nodig had om tot roze omgetoverd te worden. De halve dierenartspraktijk stond op hem te boenen, en terwijl Mijntje werd dichtgehecht heb ik stiekem verder het knuffel- en wrijfwerk op me genomen.
Dit ventje stal gelijk de harten van Rob en mij, waardoor het heel moeilijk zal worden om hem te zien gaan...