Weer nieuwe foto's van Moeshoekjes!

In antwoord op de laatste reactie op  het vorige berichtje, hierbij dan
eindelijk een nieuw bericht dat de stilte hier doorbreekt.
Toevallig hebben we dit weekend nieuwe foto's van Skogge en Snorre ontvangen, beide kittens uit ons tweede nestje (Nunchaku Yi Min x Dopey van Idalia).
Kijk, dit is Skogge.

Skogge is inmiddels geholpen en dat is haar gewicht zeker ten goede gekomen. Hollands welvaart! Volgend weekend brengen we Skogge en haar
'personeel' een bezoekje, we zijn ontzettend benieuwd hoe ze nu in het echt is.

En dit is Snorre. Ze is nu net als haar zus Skogge iets meer dan 8 maanden oud.

Ook voor Snorre en haar familie staat een bezoekje op de planning: 6 april ga ik haar in levende lijve bewonderen! Ik heb zo het idee dat dit dametje de koningin van het gezin is inmiddels, kijk maar eens naar de foto hieronder...

Eén ding hebben beide zusjes in ieder geval gemeen: wat een stampers van een poten! En als ik moet geloven ook de enorme volle staart. Ik zal eraan denken dat ik aankomende weekenden mijn fototoestel meeneem.

Dat deden we ook bij ons bezoekje aan Murre vorige maand. Kijk, dit is Murre op de leeftijd van 6,5 maand oud:

En dan nog een foto van een telg uit ons laatste nest: Pip (Miss-ke). Pipje is op deze foto's ruim 7 maanden oud.

Pip houdt haar verzorgers continu bezig door onder andere steeds te wijzen op ontsnappingsmogelijkheden uit de tuin (de ene aanpassing is nauwelijks af en de volgende moet alweer worden bedacht), maar ook in huis weet ze de nodige stoute streken uit te halen!

En last but not least haar broertje Tommie die eventjes model zat bij een Whiskas kittenpakket. Niet bepaald een kitten meer nee!

Bedankt allemaal voor de mooie foto's!!

En hoe het een aantal van Moeshoekjes vergaat

Na Jente en Tristan, is nu ook Tommie aan het wisselen. En daar komt dan dat
familietrekje weer de kop opsteken, dat ik voor het eerst ontdekte bij oma Mug:
het dubbel staan van de hoektanden.

Maf gezicht is dat!

Verder is er aan nieuwtjes zo na kerst en de jaarwisseling dat Jente een nieuwe krabpaal heeft gekregen. Hij valt erg goed in de smaak. Bij haar, maar ook bij Misty, haar hondenvriendin.

Tris heeft dan weliswaar samen met de anderen katten ook een nieuwe krabpaal gekregen, maar liever ligt hij onder de kerstboom, zo getuige de kerstkaart die wij ontvingen.

Ook bij Pip is de krabpaal uitgebreid en de pubertijd begonnen; enkel daar was een plant het slachtoffer. Daar staat tegenover dat de kerstboom niet zoveel onder haar te lijden had.

Skogge vond al die kerstaccessoires wel heel erg leuk. Als je dan niet naar buiten mag om je nagels aan de bomen te scherpen, dan maar de boom binnen molesteren leek ze te denken.

En verder: Snorre is bezeten op water.

Tenslotte wenst Doppie jullie een heel wijs 2008 toe met veel kittenplezier.

Intermezzo

"Mijn naam is de Spijker en ik zeg U: Open de poort!"

 

[HUH? waar heeft die last van...]

"Mijn naam is Snorre en ik zeg je: WEG UIT MIJN KAASPUNT EN SNEL EEN BEETJE!"

Zo. Opgelost.

Snorre [deel 2]

Oeps. Geen ventje dus.
Zie de catteryweblog

Snorre

Steeds horen we zuchtend hoe mooi Zusje wel niet is. En om eerlijk te zeggen, dat vinden we zelf ook. Maar naar mate de tijd voortschrijdt zucht ik zelf steeds harder bij haar broertje Snorre.

Het is echt een heerlijk ventje.

[samen met 'jasje' op de foto]

Ook als hij slaapt is hij zoooo lief:

Snorre moest de eerste dagen van zijn leven met mate worden bijgeflest. Met de komst van de romige tepels van Mijntje en de invoer van de melkgiftstimulerende homeopathische middelen voor Mug bleek dat niet meer nodig.
Tot groot protest van Snorre natuurlijk, want helaas voor hem zijn de flesjes nu 'opgedroogd'.

Snorre is d'r eentje uit het nestje van Mug. Deze vier lieten en laten me volledig in raadsels als het gaat om hun vachtje. Om te beginnen hebben we al de twee dames met hun sneeuwvacht die het ons best lastig maken, maar ook de heren leidden ons om de tuin.

Waar het allemaal mee begon is dat ik in mijn maag bleef zitten over het rood van Floese, die tegenwoordig als Skogge door het leven gaat. Zij oogt niet zo heel helder rood op haar koppie, en daar heeft de sneeuwvacht nou net geen vat en toont dus de eigenlijke kleuren.
Kijk, dit is het koppie van Skogge, vorige week:

En nou niet gelijk gaan zeggen wat je ervan denkt hoor want dat is niet
eerlijk, even wachten tot ik verder heb verteld wat er in mijn hoofd zat aan
vooronderstellingen.

Via 'de lijst' (de norwegian_forestcats lijst van Yahoo) had ik mijn twijfels zo eens uitgezet met een foto van deze dame erbij en wat krijg ik bijna unaniem te horen: zilver?

Oh.

Tja.
Nooit in me opgekomen. Bij de keuze voor Mug bleek haar stamboom met zilver te vermelden, als reactie op een onduidelijke zilver in haar lijn (haar oma,
Pysida's Onyx), die pas zilver bleek nadat ze zilver/smoke kittens wierp uit
niet-zilver katers. Maar Mug oogt niet zilver, weliswaar heeft ze een vreselijk
koude tabby-aftekening, maar zilver is echt niet in haar vacht te bekennen. Dus wij vonden het eigenlijk onzin dat ze als zilver werd geregistreerd.
Irene, de fokker van Mug, bleek een wijze beslissing te hebben genomen. Sorry Irene! We hoeven nu dankzij haar niets uit te leggen aan de stamboomcommissie, want in ieder geval Skogge, Snorre en Padde zijn verklaarbaar zilver/smoke.
En ja de vader van Dopey (papa van de kittens van Mug) is toevallig ook zilver. Maar ook voor Dopey durf ik te zeggen: geen spoortje van smoke hoor.

Dus waarschijnlijk herhaalt de geschiedenis van Onyx zich hier in Mug.

Oh en had ik al gezegd dat Snorre nog geen nieuwe dienaren in het verschiet heeft?