Moeshoekjes - kittens cattery van de Moeshoek

Total loss...

2012-01-28T15:49:00.000+01:00

Vandaag is de aanstaande eigenaar van Joep met zijn kinderen langs gekomen om hem in het echt te bewonderen. Vooral de kinderen waren erg enthousiast, hoewel het wel jammer was dat Joep het nog een beetje eng vond om uit de kittenbak getild te worden en dat ook heeft laten horen.

Voor Joep, die vanaf nu Bodhi heet, was het in ieder geval een zeer enerverende middag. Verdere woorden zijn volgens mij overbodig...

Poetsen

2012-01-26T22:43:00.000+01:00

Ik wil mijn voet wassen, maar hoe kom ik daar nu bij....

Nee, zo niet

JA, GELUKT!!!

2 weken oud

2012-01-21T17:26:00.035+01:00

Twee weken is het vijftal inmiddels alweer. Ze beginnen al flink rond te waggelen en hebben ook al een eigen mening (als ze het ergens niet mee eens zijn hoor je de meesten van ze duidelijk!).
Het opstaande randje van de kittenkast is inmiddels niet voldoende meer, ik betrapte Belle er al een paar keer op dat ze buiten de veiligheid van de kittenkast aan het rondscharrelen was. Dus plaatste ik een hogere plank ervoor.

"ik vind dit HELEMAAL niks...."

Maar... dat was niet tot tevredenheid van Mugje, die lag meer buiten de kast dan erin. En dat is ook niet de bedoeling, de kittens hebben natuurlijk wel tijd nodig om hun buikjes te vullen. De plank is nu weer weg en ik ben hard aan het nadenken hoe ik het dan moet gaan beveiligen zonder Mugje het idee te geven dat ze opgesloten zit. Ik vind de kittens nog een beetje te jong om zelfstandig de wereld in te trekken.

Omdat hun oogjes nog niet zo heel erg lang open zijn, wilde ik geen flits gebruiken en dat heeft dan ook weer gevolgen voor de kwaliteit van de foto's. Geen scherpe beelden helaas, maar onderstaande foto's geven toch een klein beetje een indruk van hoe het stel zich ondertussen ontwikkeld heeft!

Wieske - een dame met veel temperament

Dit is Wieske. Wieske is de meest temperamentvolle van het stel. Ze kan erg boos worden als zaken niet zo gaan als ze wenst, en probeert dan met grote stappen door de kittenkast te stampen. Schroomt er ook niet voor om een keel op te zetten als ze weer bij haar mama neergezet wil worden. Is aardig actief voor haar leeftijd.

Sweetie - weet wat ze wil en gaat daar ook voor

Dit is Sweetie. Sweetie is ook wel pittig, maar wat minder dan haar zusje. Als ze iets in haar hoofd heeft, dan gaat ze daar voor. Bijvoorbeeld op je hand klimmen. Dat gaat allemaal nog wat lastig aangezien de coördinatie van de ledematen nog veel oefening nodig heeft, maar ze geeft niet op voor ze zit. En lijkt dan super triomfantelijk.

Joep - heeft nog niet zoveel andere interesses dan melk drinken

Dit is Joep. Joep heeft nog steeds enkel interesse in de tepel. Als je voor de kast gaat zitten, zie je zijn zusjes allemaal al geïnteresseerd naar je op kijken. Maar Joep niet, die is veel te druk met drinken. Of een napje doen na het drinken. Waarom zou je al in de bak gaan rondscheuren als er nog zoveel melk te drinken is om van te groeien?

Belle - rustig en evenwichtig, een lief, zelfstandig en ondernemend meisje

Dit is Belle. Belle is ondernemend, doet alles bedaard en weloverwogen. Daar waar zus Wiesje gelijk begint rond te stampen, kijkt Belle eerst waar ze heen wil, en wat de beste weg daartoe is. Om vervolgens rustig stappend (en dus zonder te struikelen) daarheen te gaan. Ze heeft ook echt behoefte om de wereld om zich heen te verkennen, de kittenkast heeft ze eigenlijk wel gezien. Maar ze laat zich ook net zo makkelijk weer terug zetten om dan weer lekker bij mama Mugje te gaan liggen. Een lief en makkelijk poesje.

Floortje - WAAR IS MIJN FLESJE, EN SNEL EEN BEETJE GRAAG!

En dit is Floortje. In Floortje zit ook veel temperament. Ik fles haar nog steeds een beetje bij, maar dat is in haar beleving nooit genoeg. Als ik de speen uit haar bekje trek en het haar niet lukt om haar kaken stijf genoeg op elkaar te houden, gaat ze boos gillen. Ze ziet in mij dan ook niet meer dan een hele grote speen ben ik bang. Daar waar ik de anderen gewoon kan kriebelen en knuffelen, wordt er door haar naarstig gezocht waar ik dat flesje toch heb gelaten.

In beeld

2012-01-15T20:12:00.005+01:00

Er zijn nog geen nieuwe ontwikkelingen op het gebied van oogjes open gaan: Floortje kijkt nog steeds met 1 oog en Belle doet er nog steeds helemaal niet aan.

Floortje

Ik heb vandaag geprobeerd om de kittens op video vast te leggen, het resultaat is niet echt geweldig maar ik wil jullie deze video toch niet onthouden.

Het flesje van Floortje was alweer leeg, vandaar het gefrustreerde gesabbel...

De oogjes gaan open

2012-01-14T17:14:00.001+01:00

Joep en Sweetie vinden het tijd om de wijde wereld in te gaan zien: hun oogjes zijn vandaag een klein beetje open gegaan. Floortje doet half mee, het oogje in het rood is ook open.

Wiesje en Belle doen daar nog niet aan mee, en waarom zouden ze: met ogen dicht aan de tepel liggen sabbelen en de rest van de dag pitten zijn immers nog steeds hun favoriete bezigheden!

Belle slaapt

De namen zijn bekend!

2012-01-12T21:19:00.001+01:00

Gisteren heeft elk kitten dan toch zijn of haar eigen naam gekregen.

kitten 1 - Sweetie

kitten 2 - Wiesje

kitten 3 - Joep

kitten 4 - Belle

kitten 5 - Floortje (maar dat was al bekend)

Mama Mugje gaat al wat vaker van het nest om haar pootjes even te strekken. Dan loopt ze gerust een blokje om door het huis, de kinderen lekker aan hun lot overlatend. Die liggen dan vaak op hun rug te ronken, we hebben het hier dan ook heerlijk warm voor ze gestookt.

Het bijvoerplan heb ik maar weer laten varen: ze bliefden die kunstmelk niet. Enkel Floortje fles ik dus nog bij, drie keer per dag. Het streven is 2 ml per keer maar aangezien ik altijd meer in het flesje heb is het oppassen dat ze hem niet helemaal leegtrekt, want haar smaakt de kittenmelk kennelijk meer dan goed!

Geen foto's vandaag, ik moest helaas weer aan het werk en daarna was het te donker om nog mooie foto's te kunnen maken. Die houden jullie dus tegoed.

Een echte vent

2012-01-10T17:33:00.008+01:00

En gelijk ook de enige vent.

Want wat bleek vandaag, de twee rode heren zijn dames!

De eerste dag twijfelde ik al eventjes, maar ik was moe en dacht het niet goed te zien. Maar vandaag bij een meer nauwkeurige inspectie van de kontjes viel me op dat de achterkantjes van de rode kittens toch echt hetzelfde eruit zagen als die van de torties (op de kleur na natuurlijk). Voor de zekerheid heb ik er wat foto's van gemaakt die ik jullie zal besparen, en aan wat collegafokkers voorgelegd. Hun oordeel was unaniem: de rode kittens zijn poesjes.

Nou is het maar goed dat we nog geen namen hadden bedacht.

Kijk die rode er nou eens onschuldig bij liggen... mij al die tijd genept!

Ondertussen groeien vooral het zwart gemarmerde katertje en de eerst geboren tortie (kitten nummer 4) voorspoedig. Mugje staat er niet om bekend dat ze veel melk heeft, en 5 kittens doen echt een aanslag op de melkproductie. Ik heb vandaag besloten dat ik vanavond toch begin met 2 keer per dag 2 ml bijvoeden.

"even de koppen bij elkaar steken..."

Dag 2

2012-01-08T18:22:00.003+01:00

Mugje begint een klein beetje te herstellen van de bevalling. Ze eet niet, maar vreet! Het liefst luxe zakjes natvoer en Gourmetjes Gold, mevrouw heeft wel smaak. Maar goed, we geven er nu maar even aan toe, ze kan het gebruiken.

Nog steeds ben ik er niet in geslaagd om mooie foto's per kitten te maken. Mugje vindt het weliswaar prima als ik de kittens optil en knuffel, maar oh wee zodra ik een kitten op de foto wil zetten en dan dus even moet stoppen met knuffelen - dan zetten ze stuk voor stuk een keel op en wordt het kitten snel door mama Mugje uit mijn handen gegrist. Dus, het blijft nog even geduld hebben als het gaat om betere foto's.

Wat ik al wel kan, is iets te vertellen over elk kitten. Namen hebben ze nog niet allemaal, daar peinzen we nog even over.

Kitten 1 - rood gemarmerd ~~katertje~~ poesje. De eerst geborene. En een temperamentvol ~~ventje~~ dametje! Kan heel fanatiek zijn in het vechten om de beste tepel. Kan echter niet op tegen kitten 3, die zijn gewicht graag in de strijd gooit en verder niet veel moeite hoeft te doen om de strijd te winnen.
Dit kitten heeft een mooi marmerpatroon met duidelijke evenwijdige strepen over de rug.

Kitten 2 - rood gemarmerd ~~katertje~~ poesje. "Lastig", dacht ik toen de tweede rode werd geboren: "hoe hou ik die nou uit elkaar?". Dat blijkt niet zo moeilijk, het gezichtje van dit kitten is lichter gekleurd. Ook heeft ~~hij~~ zij een minder scherp afgetekend marmerpatroon dan ~~zijn~~ haar rode broertje zusje, de strepen op de rug zijn ook wat minder zichtbaar. ~~Hij~~ Zij is ook wat rustiger dan ~~zijn rode broer~~ haar rode zus.

Kitten 3 - zwart gemarmerd katertje. Een dikbil, en gelijk toen hij geboren was mijn favoriet (maar jammer genoeg heb ik mezelf opgelegd dat we geen kitten uit dit nest gaan houden).
Hij is rustig, behalve als je dreigt hem van de tepel af te halen! Alles voor eten, want dat doet hij maar al te graag. Hij lijkt in veel op zijn halfbroer Doppie, met dezelfde donkerglanzende vacht alleen zijn tabbypatroon is veel contrastrijker dan bij Doppie als kitten het geval was en hij heeft aanzienlijk meer neuslengte, iets waar de keurmeester blijer mee zal zijn dan met de neus van Doppie.

Kitten 4 - zwart schildpad gemamerd met wit poesje. Dit poesje heeft eenzelfde kleurverdeling als haar moeder (het rood gelijkmatig door de vacht verdeeld), met het verschil dat dit poesje een wit neusje en witte pootjes heeft. Ondanks dat ze echt tot leven gewekt moest worden na de geboorte, doet ze het prima. Ze komt niet overhaast aan, maar gaat gestaag en laat zich niet zomaar van de tepel verjagen door haar broers. Een lief poesje, en lijkt het in het bijzonder heerlijk te vinden om geknuffeld te worden.

Kitten 5 - zwart schildpad gemarmerd met wit poesje. Zelfde kleurtjes als haar zusje en toch zo verschillend. Ze heeft een gezichtje dat 'dag en nacht' genoemd zou kunnen worden: de linkerzijde geheel rood en de rechterzijde geheel zwart. Ook een deel van een achterpoot is geheel rood en heeft ze meer wit dan haar zus.
Dit kitten is nog een beetje een zorgenkindje. Zonder onze hulp lukt het nog niet zo om aan te komen. Ze is wat zwakjes en heeft niet veel zuigkracht, met als gevolg dat ze genadeloos door haar broers bij de beste tepels wordt verdrongen. Vandaar dat we haar om de paar uur een heel klein beetje kittenmelk bijvoeren, in de hoop dat ze zo wat sterker wordt om haar 'mannetje' te staan als het aan komt op een betere plek aan de melkbar. Doordat ze veel in de hand wordt genomen en haar daar lekkers wordt aangeboden, is ze nu al een heel lief en aanhankelijk poesje dat zelfs op je vingers sabbelt.
Dit kitten heeft al een naam (maar die kan door haar toekomstige eigenaar nog worden gewijzigd): Floortje.

Voor beide torties hebben zich al meerdere geïnteresseerden gemeld. Ook is er interesse getoond voor één van de katertjes.

Vijf kittens geboren!

2012-01-07T22:42:00.001+01:00

Vannacht zijn de vijf kittens van Mugje geboren.

Het ging niet allemaal zonder slag of stoot. De eerste twee (rood gemarmerde katertjes) kwamen vrij vlot. 113 en 114 gram. Toen een poos niets en vervolgens meer dan een uur lang persweeën. Net toen ik besloot om de dichtstbijzijnde Nederlandse dierenarts te bellen (voor dit soort situaties is communicatie in het Nederlands toch wel zo prettig) kwam er toch een stukje blaas met kitten naar buiten. Een stuitligging. Ik heb uiteindelijk met de weeën mee aan het kitten getrokken zodat ze er eindelijk van verlost werd.
Met hem was helemaal niets aan de hand, gelijk spartelen en even later lag meneer aan de tepel. Zwart marmer, 129 gram.
Toen vlot daar achteraan een dame, een tortie marmer met redelijk wat wit. Die had het heel moeilijk, veel slijm wat ik heb weggezogen. Er kwam geen leven in, ik dacht eerst dat het dood was maar dat weigerde ik te laten gebeuren, zo'n mooi tortietje! Ik heb haar met een ruwe handdoek vrij onzacht opgedreven en ja, ze begon te sputteren!

Toen werd Mugje rustig, en ik dacht dat het gedaan was. Dus alles lekker verschoond zodat het stel op een frisse molton het laatste stukje van de nacht kon doorbrengen.
Ik op een matras ernaast, want zo'n eerste nacht wil ik toch wel graag alles in de gaten kunnen houden. Ik lag nog geen 10 minuten of ik hoorde het al: nog een kitten op komst!
Ook die had het erg moeilijk, maar kwam sneller op gang dan haar zusje.

Ondertussen drinkt alles lekker bij Mugje, de één wat beter dan de ander. Het tweede tortietje was afgevallen vandaag, en dus heb ik die minimaal bij geflest. Het valt ook niet mee om op te boxen tegen al die oudere broertjes en zusjes.

Met Mug is alles goed, hoewel ik er toch wel van schrok hoe mager ze is. Ze was niet zo bijzonder veel aangekomen, ondanks dat ze tijdens haar zwangerschap heeft gebunkerd in de Queen van Royal Canin en zakjes en blikjes. Nu de vijf kittens geboren zijn is er van haar zelf niet veel meer over. En dan kan je merken, ze heeft honger als een leeuw! Ze komt voortdurend om natvoer vragen, wat ik haar dan ook maar geef. Ze heeft al een hoeveelheid eten op wat ze normaal in 2 dagen zou hebben gehad. En dat heeft ze dik verdiend!

Nog niets...

2012-01-05T15:30:00.000+01:00

Wachten...

2012-01-02T18:20:00.003+01:00

En dan is het grote wachten aangebroken. Zou Mugje donderdag gaan bevallen, of vrijdag, of misschien zelfs nog wel eerder?

(Mugje zit in de bak, Scar en Yasur er gezellig bovenop)

Mugje is er klaar voor - en wij ook

2011-12-30T18:39:00.000+01:00

Nog een weekje en dan is het zo ver: Mugje verwacht dan haar kittens.
Ze koos alle keren steeds voor de slaapkamer om te bevallen, maar eigenlijk vond ik dat niet zo heel handig. Je ontvangt het kittenbezoek de eerste tijd op de rand van je bed en daarbij wilde ze ook altijd persé onder in de klerenkast, ook al niet echt zo'n praktische plek.

Dus hebben we het deze keer anders voorbereid. Ze heeft nu een bevallingshuisje (waar ze gelukkig heel content mee is).

Maar, het geheel stond nog steeds in de slaapkamer. Los van dat het met het ontvangen van kittenbezoek niet erg praktisch is, vind ik het ook jammer dat de kittens de eerste weken van hun leven opgroeien op een plek waar ik normaal gesproken alleen 's nachts kom.

Dus.... een grote interne verhuizing volgde. Gisteren tot diep in de nacht bezig geweest en niet zonder resultaat: ons tweepersoonsbed staat nu boven, de slaapkamer beneden is omgetoverd in een werkkamer met ook nog een 1-persoonsbed, zodat ik rondom de bevalling niet eens met een matrasje op de grond hoef te gaan liggen.

Het was wel spannend of Mugje het nu nog wel zo'n goed idee vond om deze kamer als haar verblijf te hebben. Even leek het er op of ze haar plekje kwijt was, maar gelukkig heeft ze zich er vanochtend bij neergelegd en is ze - net zoals wijzelf - bijzonder tevreden met de hoek die we voor haar hebben gecreeerd.

Lief he...

2010-06-28T14:04:00.001+02:00

de twee broertjes Twirre en Sascha (Bulleke)

Epril

Spelen, spelen en nog eens spelen

2010-06-03T14:10:00.000+02:00

Spelen...

Nog meer spelen, om vervolgens doodmoe in slaap te storten:

Zomaar een dag

2010-05-24T13:49:00.002+02:00

Lekker samen spelen.

Er is alleen één ding wat je niet moet doen als je hond bent: mee willen gaan spelen. Want dan wordt nanny Scar boos. HEEL boos.

(sorry...)

Zoveel te vertellen

2010-05-16T20:50:00.000+02:00

Er is zoveel te vertellen, de afgelopen dagen zijn de kittens zo snel gegaan in hun ontwikkeling dat ik het met het fototoestel en deze weblog amper kan bijhouden.

Maar laat ik het toch proberen, hierbij een samenvatting per kitten in volgorde van geboorte.
Sascha (Bulleke).

Oh die Bulleke. Die kan ik maar amper missen. En als dat al zo moet gaan zijn, dan het liefst een adres met mensen die hem enkel hem maar op handen willen gaan dragen.

Hij speelt juist heel veel met de volwassen katten, sociaal naar de andere katten en ook de honden is hij wel. Maar waar hij echt bij van wordt is als hij door mensen wordt opgetild en geknuffeld. Het is dan ook uitgesloten dat hij naar een cattery met veel andere katten zal verhuizen.

Bulleke is lief, aanhankelijk, ondernemend en stoer. En plast ook al op het kittenbakje.

En dan hebben we Epril. Zij is helemaal dol op vleesjes.

Maar ook speelt ze graag met haar jongste broertje Twirre. Voor een meisje is ze best wel gedurfd, maar gelukkig blijft ze nog keurig binnen de grenzen van de planken de we voor ze neer hebben gezet.

Tenslotte Twirre. Twirre is een beetje verlegen en is nog niet toe aan dingen als vast voer. Hij ligt graag nog bij mama Mugje en aangezien de andere twee daar steeds minder te vinden zijn is er voor hem genoeg tijd en geduld om te voeden.

Waar Twirre wel helemaal los van komt is een knisperbal!
De foto's hiervan houden jullie nog tegoed.

Jaaa, lekker!!!!

2010-05-13T15:07:00.001+02:00

Ons trio begint steeds meer echte katjes te worden. Het wordt elke dag leuker! Of zoals Rob zegt: ook elke dag bewerkelijker. Ja min of meer al wel, want menig uitbraakpoging wordt al ondernomen door Bulleke en vaak nog geslaagd ook.

Hij durft alles. Als hij je ziet verschijnen waggelt hij zo snel als zijn nog niet helemaal zekere gang toestaat de kast uit, gillend om opgetild te worden.

Daar waar Twirre het al eng vindt om een klein afstapje te nemen...

Ja, deze twee rode mannen zijn duidelijk heel verschillend. Hun zusje zit een beetje in het midden. Ze durft wel alles maar onderneemt net even wat minder dan Bulleke. Gelukkig.

Ondertussen vinden ze alle drie de Carnibest Kitten waar ze hapjes van mogen proeven erg lekker. Tot mijn grote verrassing Scar ook, onze Scar die NOOIT 1 hapje rauw vlees at, enkel rauwe wilde zalm, eet ondertussen met liefde diverse smaken Carnibest.

Proeven alleen vinden Epril en Bulleke eigenlijk niet genoeg, ze willen een hele schotel als het aan hen ligt. Maar ik vind ze nog te jong om echt aan het vaste voer te gaan, dus mogen ze dat nog niet. Wel zie je aan de kittengewichten dat mama Mugje al wat minder geduldig is om ze melk te geven, typisch Mugje. Dat is echt een moderne moeder, hoe eerder ze op andere voeding over kunnen des te sneller kan zij weer andere dingen gaan ondernemen. Voor het warmen van de kittens heeft ze immers nanny Scar al!
Ik vond dus vandaag dat Scar daar best wel voor beloond mocht worden (ze offert zichzelf echt op een eet niet als je haar geen dingen apart voor zet). Dus kreeg ze van mij een schoteltje rauwe wilde zalm, waar ze zo dol op is.

Schoteltje voor haar neus in de kast gezet, WOW wat gebeurde daar?!?
Epril en Bulleke schoten vooruit richting schotel, bijna over hun eigen pootjes struikelend (het had wat weg van tijgerende soldaten) en voor ik het wist gingen ze er allebei met een stukje zalm vandoor. AAAH de ergste beelden van stikkende kittens vlogen over mijn netvlies maar reken maar niet dat het lukte om het af te pakken. Het heeft ze zeer goed gesmaakt kan ik vertellen.

Gelukkig was het wilde zalm en dat is zo zacht dat je het tussen je platte vingers fijn kan wrijven. Maar het is wel een goede les, voorlopig even oppassen met stukjes rauw vlees en rauwe vis in de buurt van de kittens!

Nog één te gaan

2010-05-10T14:10:00.001+02:00

Inmiddels kunnen er twee Moeshoekjes uit het nestje van 17 april 2010 een liefdevol adres tegemoet zien.
Vorig weekend werd al duidelijk dat het tortie tabby met wit poesje Epril gaat heten en als ze groot genoeg is gaat verhuizen naar cattery Marivon in Arnhem.

Het rood gemarmerd katertje met het minste wit, gaat Twirre (Fries voor wervelstorm) heten. Hij gaat over een weekje of 10 verhuizen naar Almere, waar hij het huis zal gaan delen met Chartreux kater Pienter.

En zoals je al raadt bij een nestje van drie: daarmee blijft er eentje over en dat is ook gelijk de favoriet van het vrouwtje die dit logje uit deed gaan. Namelijk de dikbil van het nest: Sascha oftewel 'Bulleke', een rood gemarmerd met wit katertje.

Als we het onze katten zouden vragen, kan ik me voorstellen dat ze zouden antwoorden op mijn vraag of er hier nog een extra kat kan blijven wonen: NEE.
Want dat betekent dat de aandacht van ons over nog eens een kat erbij verdeeld moet worden, en de zeven die we nu hebben is al best wel veel. Onze schoten zijn zelden onbezet.

Vandaar dat we nu toch een wat actievere aanpak hebben gekozen en onze nieuwsbrief hebben gebruikt om een signaal uit te zenden, op zoek naar de liefhebber die ons Bulleke een blijvend adres wil bieden, liefst met nog een andere kat(ten) of hond.
Maar ook 'enkel' een menselijke huisgenoot die veel thuis is zou perfect zijn, want Bulleke vindt de aandacht van mensen heerlijk. En dan is een katten- of hondenmaatje ineens niet meer zo interessant.

Foto's

2010-05-05T10:47:00.000+02:00

Het valt niet mee om goede foto's van kittens te maken weet ik nu! Er is op deze leeftijd echt maar 1 manier volgens mij, en dat is de fotosessies met z'n tweetjes aan te pakken.
En we zijn niet ontvreden over de resultaten:

Alles gaat tevreden voort hier

2010-04-30T15:33:00.000+02:00

Ondertussen hebben alle drie de kittens al een tijdje hun ogen open.
Sascha, de grote dikkerd doet daar niet zo gek veel mee. Hij ligt graag te relaxen en te wachten tot er weer een tepel in de buurt komt. De andere twee kittens daarentegen komen gelijk als je voor het nest verschijnt tegen de barricade die ik heb gebouwd aan geklauterd.

Het zal niet lang meer duren of ik moet echt iets bouwen zodat ze het nest niet kunnen verlaten, want daar zijn ze nu nog veel te jong voor.
Wat ze allemaal erg lekker vinden om tegenaan te hangen is de met veen gevulde kruikzak. Ideaal! Ik had voor de vorige nestjes een Snuggle Safe, die is wel iets langer warm dan de veenzak maar het is en blijft een harde oncomfortabele schijf. De veenzak is zacht en vormt zich naar dat wat er druk op uitoefent. Heerlijk dus! De kittens liggen er graag op te sudderen, want Mugje is het zeer regelmatig zat en is overal behalve in het nest te vinden. Dan is er nog wel Scar die bij elk kreetje terugsnelt naar het nest, maar dat is natuurlijk een poes zonder melk en niet zo lekker als hun echte moeder.

Hoi

2010-04-27T17:02:00.000+02:00

Ik zie ik zie wat jij niet ziet...

2010-04-25T14:12:00.001+02:00

De oogjes van het oudste kitten zijn open gegaan!
En gelijk is hij weer helemaal relaxed, daar waar hij de afgelopen 2 dagen toch steeds aan de alarmbel trok als zijn moeder (inclusief melk want daar draait het bij hem natuurlijk om) eventjes de benen aan het strekken was.
Ik moet nu een beetje opletten met flitslicht, vandaar dat de foto's de aankomende tijd even niet al te scherp meer zullen zijn.

Hèhè, dat slaapt een stuk lekkerder als je weet waar je moeder gaat als je haar mist...

Hè hè wat word je moe van drinken, slapen en groeien...

2010-04-22T18:09:00.000+02:00

De kittens zijn geboren!

2010-04-19T20:12:00.004+02:00

We hadden al op voorhand een hele mooie pagina klaar waarop we de kittens zouden kunnen presenteren. Maar ondertussen is het enkel maar genieten van de kittens hier en kan ik me niet zetten tot het inrichten van die pagina.
Maar natuurlijk willen we jullie niet onthouden wat we hier in onze slaapkamerkast hebben liggen. En dus doe ik het op mijn eigen wijze, en weet ik zeker dat jullie daar van zullen genieten.
Daar gaan we dan.

Dit is Sascha van de Moeshoek. Rood gemarmerd met wit katertje. Zijn hobby is het vrouwtje niet vreemd: eten, eten eten eten eten, slapen, eten eten eten eten. Op hem is een optie tot 9 mei.

Dit is Duschka van de Moeshoek. Zwart tortie tabby gemarmerd met wit poesje. Nu al zeer populair, maar wel al gereserveerd voor een voor ons bekend adres in Arnhem.

En dan: Seppe van de Moeshoek. Rood gemarmerd met wit katertje. Hij vecht graag met Duschka om een favoriete tepel. We dachten even dat hij een poesje was, aangezien hij nog maar een smal bipsje heeft en zijn apparaat nog niet zo duidelijk zichtbaar is.

Op hem is ook een optie tot 9 mei, aangezien we mensen die ons een goed adres lijken de keuze tussen de twee rode mannetjes willen laten maken. En dan komt daarna automatisch die andere weer vrij.

Maar misschien willen jullie ook wel weten hoe ze groeien.

Nou, zo dus:

Het gaat helemaal vanzelf dat groeien; in het verleden en met name met het eerste nestje hadden we de bus met kittenmelk klaar staan. Die staat er nu ook wel voor de zekerheid, maar ergens achter in het voorraadrek.

Met met deze kittens is bijflessen echt niet nodig.

Waar liggen ze nu dan eigenlijk?

Mugje koos voor onze slaapkamerkast om haar kittens te gaan krijgen. Dat betekent dat we gezellig met de kandidaatkittenkopers in onze slaapkamer gaan genieten van de kittens.
Normaal kwamen de honden ook in de slaapkamer, maar dat is nu afgelopen. Beer is heel voorzichtig en vreselijk blij met de gezinsuitbreiding, maar Lykke is nog maar krap 6 maanden en haar lompe enthousiasme past misschien bij haar leeftijd, toch zeker niet bij kittens die nog maar zo klein zijn. Maar natuurlijk vindt ze het niet zo leuk dat ze buitengesloten wordt.

Goh doet Mugje die zorg nou in haar eentje

Nee hoor, Mugje hoeft het niet alleen te doen, ze heeft tenslotte een echte vriendin en dat is Scar. En dus heeft Scar de navelstrengen van de kittens doorgeknipt en helpt nu mee met het verzorgen van de kittens én van Mugje zelf natuurlijk. En als Mugje even op de bak moet of een hapje wil eten, is het Scar die vol overgave op de kittens past.

Een betere voor de kittens kan je niet hebben.

Voorbereidingen

2010-04-12T18:22:00.002+02:00

Nog 3 dagen te gaan.
Mugje geeft nog lang geen aanleiding om te gaan bevallen, waarschijnlijk gaat ze weer net als de vorige keren over de uitgerekende datum heen. Haar huid zit wel strak over de bulten in haar buik heen, ik vind haar los van haar buik zo mager deze keer. Maar ze eet goed, dus is het misschien alleen mijn verbeelding.

Alle hulpmiddelen die mogelijk nodig zijn voor de bevaling zijn inmiddels binnen handbereik. Morgen ga ik de speentjes, spuitjes en de slangetjes van de slijmzuiger uitkoken en de navelschaar steriliseren. Een beetje laat voor mijn doen dit keer, maar de stress die ik van de aankomende bevalling heb is gelukkig maar een minimaal gedeelte van wat ik bij de eerdere nestjes had.

De plank die we voorheen gebruikten om de bevallingsruimte veilig mee af te bakenen stond tot op vandaag onderaan de trap. Aangezien onze jongedame Lykke maar al te graag de trap op en neer gaat en dat niet goed voor haar gewrichten is. En ook niet voor de bakjes met kattenvoer die boven staan trouwens.

Deze plank staat nu voor de kast waar Mugje in ligt.

Voor de trap heb ik nu een ander gazen hekwerkje gemaakt. Dat is gelijk ook hoger dan die plank, zodat wij er zelf niet meer overheen kunnen stappen maar het hekje open moeten doen, en dat is maar veiliger ook.

Aangezien onze slaapkamer beneden is, moet er ook een kattenbak beneden staan nu Mugje en haar verzorgsters permanent beneden bivakkeren. Omdat wederom Lykke best wel een kattendrol lust (GATVER!) moest het een kattenbak met deurtje worden. Dat heeft nog kopzorgen opgeleverd want geen kat wilde hier op een bak met deurtje.
Dit is hem dan, een donatie van mijn moeder (bedankt mama!).

En wat schetst onze verbazing: op de maar liefst vijf kattenbakken boven wordt nu al sinds dagen geen enkele plas of poep meer gedaan. ALLES gaat beneden op die ene bak met deurtje notabene. Met als gevolg dat die om de dag compleet geleegd en gesopt moet worden. Ook niet verkeerd natuurlijk, maar ondertussen ligt wel de hele berging vol met grit, of je nou om de paar uur veegt of niet. We blijven drollen en plassen aan het scheppen en die schoongeschepte bak is dan weer aanleiding voor de volgende kat om er eens uitgebreid de behoefte op te gaan doen.

En dan tenslotte nog het gewicht van Mugje.

Nestdrang

2010-04-10T19:57:00.001+02:00

Gisteravond was het hier grote consternatie. Ik was nogal in de weer geweest die dag en had het hele huis op z’n kop gezet (nesteldrang geloof ik). Als gevolg daarvan hadden we om 23.30 uur nog steeds geen laken op het bed en toen ik dat nog eens begon te doen ging Mugje helemaal over de rooie. Ik had namelijk de slaapkamerkast dichtgedaan bleek later.
Schreeuwen en blèren is wat ze letterlijk deed, steeds meer katten ging meedoen en Lykke raakte meer en meer opgewonden. Ondertussen moest en zou Porcelina in haar nekvel meegesleurd worden door Mugje, want dat is immers het kitten in huis en dat kitten moest en zou mee naar het nest.

Al met al eindigde het in een enorme rel tussen Yasur en Lykke.
Lykke dacht namelijk even een leuk sprongetje naar Mugje te maken, nou dan moet je bij Yasur wezen. Die is erg gek op Mugje.
Yasur heeft Lykke alle hoeken van de benedenverdieping laten zien. De eerste uren lag ze achter de keukendeur tegen de vuilnisbak aan (ze mag daar eigenlijk niet komen maar nu heb ik het maar zo gelaten) en durfde er niet meer vandaan te komen.
Voor Mugje heb ik als een haas het onderste schap van de klerenkast uitgeruimd en met lekkere zachte lagen doeken bekleed.

En toen eindelijk… rust. Voor haar, en voor iedereen (behalve voor Lykke die in de loop van de nacht haar kleedje in de deuropening van de slaapkamer heeft gesleept en daar is gaan liggen).
Scar en Mijntje zijn bij haar ingekropen en ze liggen daar nu nog steeds met z’n drietjes, tussendoor even eten, plassen en poepen. En dan weer met z’n drietjes terug. Scar als een kloek met haar vleugels gespreid over de rest.

Het is ontzettend klein daar in die kast, dat wordt nog wat met de bevalling. Ten eerste kunnen niet beide dames daar meer zijn om haar bij te staan en ten tweede zal ik me een nekhernia moeten bukken om alles in de gaten te kunnen houden en te helpen daar waar nodig. Maar ja, dit is wat ze wil blijkbaar, dus dit gaat het denk ik toch wel worden.

2010-04-05T16:21:00.002+02:00

Nog krap 2 weken

2010-04-02T19:50:00.000+02:00

Nog 13 dagen te gaan.

Het gaat heel hard nu, sinds Mugje thuis kwam na de dekking is ze van 3,8 naar 5,4 kilo aangekomen.

De grote zak met 10 kilo Royal Canin Kitten (met L-Lysine, weerstandsverhogend en dat geeft maar weer een goed gevoel) is aangebroken en wordt met veel plezier opgegeten.

2010-02-23T19:22:00.007+01:00

Nest twee en drie, 2,5 jaar geleden alweer...
Er is een hoop veranderd sindsdien. Tegenwoordig zijn we een Duitse cattery en hebben we twee Pyreneese berghonden om de katten mee te vermaken.
Pip, Tommie en Zusje uit nest 3 en 2 hebben ondertussen zelf ook weer prachtige kinderen op de wereld gezet.

En nu is het weer de beurt voor cattery van de Moeshoek: zullen we binnenkort kittens hebben? Volg het op deze weblog.

Skogge in wintervacht

2010-01-01T14:37:00.001+01:00

Tommie in de sneeuw

2010-01-01T14:34:00.001+01:00

Weer nieuwe foto's van Moeshoekjes!

2008-03-24T12:35:00.009+01:00

In antwoord op de laatste reactie op het vorige berichtje, hierbij dan
eindelijk een nieuw bericht dat de stilte hier doorbreekt.
Toevallig hebben we dit weekend nieuwe foto's van Skogge en Snorre ontvangen, beide kittens uit ons tweede nestje (Nunchaku Yi Min x Dopey van Idalia).
Kijk, dit is Skogge.

Skogge is inmiddels geholpen en dat is haar gewicht zeker ten goede gekomen. Hollands welvaart! Volgend weekend brengen we Skogge en haar
'personeel' een bezoekje, we zijn ontzettend benieuwd hoe ze nu in het echt is.

En dit is Snorre. Ze is nu net als haar zus Skogge iets meer dan 8 maanden oud.

Ook voor Snorre en haar familie staat een bezoekje op de planning: 6 april ga ik haar in levende lijve bewonderen! Ik heb zo het idee dat dit dametje de koningin van het gezin is inmiddels, kijk maar eens naar de foto hieronder...

Eén ding hebben beide zusjes in ieder geval gemeen: wat een stampers van een poten! En als ik moet geloven ook de enorme volle staart. Ik zal eraan denken dat ik aankomende weekenden mijn fototoestel meeneem.

Dat deden we ook bij ons bezoekje aan Murre vorige maand. Kijk, dit is Murre op de leeftijd van 6,5 maand oud:

En dan nog een foto van een telg uit ons laatste nest: Pip (Miss-ke). Pipje is op deze foto's ruim 7 maanden oud.

Pip houdt haar verzorgers continu bezig door onder andere steeds te wijzen op ontsnappingsmogelijkheden uit de tuin (de ene aanpassing is nauwelijks af en de volgende moet alweer worden bedacht), maar ook in huis weet ze de nodige stoute streken uit te halen!

En last but not least haar broertje Tommie die eventjes model zat bij een Whiskas kittenpakket. Niet bepaald een kitten meer nee!

Bedankt allemaal voor de mooie foto's!!

En hoe het een aantal van Moeshoekjes vergaat

2008-01-01T15:13:00.002+01:00

Na Jente en Tristan, is nu ook Tommie aan het wisselen. En daar komt dan dat
familietrekje weer de kop opsteken, dat ik voor het eerst ontdekte bij oma Mug:
het dubbel staan van de hoektanden.

Maf gezicht is dat!

Verder is er aan nieuwtjes zo na kerst en de jaarwisseling dat Jente een nieuwe krabpaal heeft gekregen. Hij valt erg goed in de smaak. Bij haar, maar ook bij Misty, haar hondenvriendin.

Tris heeft dan weliswaar samen met de anderen katten ook een nieuwe krabpaal gekregen, maar liever ligt hij onder de kerstboom, zo getuige de kerstkaart die wij ontvingen.

Ook bij Pip is de krabpaal uitgebreid en de pubertijd begonnen; enkel daar was een plant het slachtoffer. Daar staat tegenover dat de kerstboom niet zoveel onder haar te lijden had.

Skogge vond al die kerstaccessoires wel heel erg leuk. Als je dan niet naar buiten mag om je nagels aan de bomen te scherpen, dan maar de boom binnen molesteren leek ze te denken.

En verder: Snorre is bezeten op water.

Tenslotte wenst Doppie jullie een heel wijs 2008 toe met veel kittenplezier.

Tommie verveelt zich

2007-12-03T10:03:00.001+01:00

Ik verveel me, wat zal ik eens gaan doen?

YEAH!!! Ik ga eens even lekker iemand te grazen nemen!

Mama toch maar niet, zij ziet eruit of je maar beter uit de buurt kan blijven...
Eens kijken of ik oma Mug kan vinden.

Nou die heeft er ook al weinig zin in...

Dan papa maar!!!

Tommie

2007-10-14T16:09:00.000+02:00

De herrie die we maken bij het uitzoeken van onze boedel (wat nemen we mee, wat gaat naar de Kringloop en wat gaat bij het grofvuil) wordt niet door iedereen hier gewaardeerd.

Neem Tommie, die heeft vandaag zijn toevlucht op ons bed gezocht en houdt het
verder voor gezien.

Hij wordt wel heel mooi hè, enkel de lengte van zijn lijf en staart mogen nog wat komen maar dat zie je lekker niet op deze foto. Echt een mannetje van het klassieke type, geen lang gerekte neus met een voorhoofd waar je naar moet zoeken, maar een robuuste volle kop.

Nieuw speeltje

2007-10-05T18:43:00.001+02:00

Dat katten vooral de dingen die je niet speciaal voor ze hebt gekocht leuk vinden, was ons al bekend. Maar dit 'speeltje' is ook voor ons nieuw: de emmer op z'n kant.

Wanneer je in de emmer gaat zitten, gaat die heen en weer rollen. En dat is helemaal te gek!

Hier Tristan die na het schommelen in slaap dreigde te vallen.

Zomaar een foto

2007-09-29T20:35:00.000+02:00

Tommie.

Na zijn val van de trap, inmiddels weken geleden, durft hij er onder geen beding meer vanaf. Zijn gestel was onaangetast, maar dat het een trauma voor hem was is duidelijk. Ik heb van alles geprobeerd aan coaching onderaan de trap tot aan 1 tree lager dan hij, maar nee, hij durft het niet aan.
En ja, dan til ik hem maar persoonlijk naar beneden want anders is hij de enige die zielig bovenaan de trap staat te mauwen. En dat is iets dat ik niet kan niet verdragen.

Mijmeringen

2007-09-18T22:45:00.000+02:00

"Het valt niet altijd mee hoor, al die kittens verzorgen..."

"De hele dag poetsen, ook de kittens van een ander..."

"Van Mug hoef ik ook al niet veel te verwachten..."
[zucht]

Raphael Sanzio

2007-09-10T16:50:00.000+02:00

Begint hij mooi te worden of niet?

Deze zwarte man is inmiddels omgedoopt naar de mooie naam Raphael Sanzio.

Een monster!!!

2007-09-04T18:31:00.001+02:00

"Zo, eens even kijken, dit is een nieuwe ruimte. Dat werd wel
tijd zeg, die bovenverdieping daar ben ik onderhand wel op uitgekakt."

"Lieve help, wat is dit nou weer voor een ding???!"

"AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHH!! Het LEEFT!!!

Het is een MONSTER!!!"

"Bescherm me Doppie, zie je dat ding dan niet?"

In het geval van Doppie: hij zou er twee hebben gezien want hij
kijkt hier weer superscheel. Maar hij weet inmiddels dat Beer geen dier kwaad
doet, en Zusje zal dat snel genoeg ook weten. Maar vooralsnog was dit een zeer
enerverende ervaring voor haar!

Intermezzo

2007-08-28T15:30:00.000+02:00

"Mijn naam is de Spijker en ik zeg U: Open de poort!"

[HUH? waar heeft die last van...]

"Mijn naam is Snorre en ik zeg je: WEG UIT MIJN KAASPUNT EN SNEL EEN BEETJE!"

Zo. Opgelost.

Snorre [deel 2]

2007-08-22T20:43:00.000+02:00

Oeps. Geen ventje dus.
Zie de catteryweblog

Snorre

2007-08-19T17:26:00.000+02:00

Steeds horen we zuchtend hoe mooi Zusje wel niet is. En om eerlijk te zeggen, dat vinden we zelf ook. Maar naar mate de tijd voortschrijdt zucht ik zelf steeds harder bij haar broertje Snorre.

Het is echt een heerlijk ventje.

[samen met 'jasje' op de foto]

Ook als hij slaapt is hij zoooo lief:

Snorre moest de eerste dagen van zijn leven met mate worden bijgeflest. Met de komst van de romige tepels van Mijntje en de invoer van de melkgiftstimulerende homeopathische middelen voor Mug bleek dat niet meer nodig.
Tot groot protest van Snorre natuurlijk, want helaas voor hem zijn de flesjes nu 'opgedroogd'.

Snorre is d'r eentje uit het nestje van Mug. Deze vier lieten en laten me volledig in raadsels als het gaat om hun vachtje. Om te beginnen hebben we al de twee dames met hun sneeuwvacht die het ons best lastig maken, maar ook de heren leidden ons om de tuin.

Waar het allemaal mee begon is dat ik in mijn maag bleef zitten over het rood van Floese, die tegenwoordig als Skogge door het leven gaat. Zij oogt niet zo heel helder rood op haar koppie, en daar heeft de sneeuwvacht nou net geen vat en toont dus de eigenlijke kleuren.
Kijk, dit is het koppie van Skogge, vorige week:

En nou niet gelijk gaan zeggen wat je ervan denkt hoor want dat is niet
eerlijk, even wachten tot ik verder heb verteld wat er in mijn hoofd zat aan
vooronderstellingen.

Via 'de lijst' (de norwegian_forestcats lijst van Yahoo) had ik mijn twijfels zo eens uitgezet met een foto van deze dame erbij en wat krijg ik bijna unaniem te horen: zilver?

Oh.

Tja.
Nooit in me opgekomen. Bij de keuze voor Mug bleek haar stamboom met zilver te vermelden, als reactie op een onduidelijke zilver in haar lijn (haar oma,
Pysida's Onyx), die pas zilver bleek nadat ze zilver/smoke kittens wierp uit
niet-zilver katers. Maar Mug oogt niet zilver, weliswaar heeft ze een vreselijk
koude tabby-aftekening, maar zilver is echt niet in haar vacht te bekennen. Dus wij vonden het eigenlijk onzin dat ze als zilver werd geregistreerd.
Irene, de fokker van Mug, bleek een wijze beslissing te hebben genomen. Sorry Irene! We hoeven nu dankzij haar niets uit te leggen aan de stamboomcommissie, want in ieder geval Skogge, Snorre en Padde zijn verklaarbaar zilver/smoke.
En ja de vader van Dopey (papa van de kittens van Mug) is toevallig ook zilver. Maar ook voor Dopey durf ik te zeggen: geen spoortje van smoke hoor.

Dus waarschijnlijk herhaalt de geschiedenis van Onyx zich hier in Mug.

Oh en had ik al gezegd dat Snorre nog geen nieuwe dienaren in het verschiet heeft?

Bakkes

2007-08-14T16:38:00.001+02:00

Ons meest fotogenieke kitten. Zijn foto's waren vanaf het begin voor mijn doen vreselijk scherp. Al snel bleek waarom: Bakkes was niet in orde en lag te stil. Wat aanvankelijk enkel een klein wondje op zijn kopje leek, werd groter en zijn schedeldakje leek ingedeukt. Meteen vanaf zijn geboorte begon het afvallen, want zuigkracht om bij zijn moeders te drinken had hij niet.
Met om de twee uur een flesje en later sondevoeding wisten we hem terug op zijn
geboortegewicht te krijgen, maar zijn kopje ging er steeds naarder uit zien.

Gisteren bij de dierenarts hebben we in gezamenlijk overleg het besluit
genomen Bakkes niet met alle pijn die hij waarschijnlijk had in leven te houden.
Zijn kansen werden als verwaarloosbaar ingeschat.
Bakkes is maandag om 15:25 uur in mijn handen ingeslapen.

Voor Puck

2007-08-12T14:56:00.000+02:00

Jij als meest trouwe fan van onze weblogs snapt precies hoe geweldig al dat schoons onder ons dak is, en hoe graag we wel ALLES zouden willen houden.

Daarom speciaal aan jou opgedragen dit plaatje van 'de Spijker', het pezige
straatvechtertje dat zo blauw was toen hij op de wereld kwam en flink wat tijd nodig had om tot roze omgetoverd te worden. De halve dierenartspraktijk stond op hem te boenen, en terwijl Mijntje werd dichtgehecht heb ik stiekem verder het knuffel- en wrijfwerk op me genomen.

Dit ventje stal gelijk de harten van Rob en mij, waardoor het heel moeilijk zal worden om hem te zien gaan...

(dat kleine koppie met het witte snoetje dat is'm)

De kittens van Mijntje

2007-08-09T15:37:00.000+02:00

Hoera, de kittens van Mijntje zijn geboren!

OK, op deze foto liggen er een paar merkwaardig grote 'babies' tussen, maar aangezien alles gezellig in 1 nest ligt lukte het niet om het spul goed op de foto te krijgen. En 'het spul' is dan 6 schitterende kittens: 3 zwart met wit (2 katertjes en een poesje), 2 zwart tabby's (een poesje en een katertje) en 1 effen zwart katertje.

Zoals je op onderstaande foto kan zien, is het nestje niet uit zichzelf gekomen maar bleek een keizersnede noodzakelijk.

Hier een verslag vanaf het moment dat ik gisteren met Mijntje naar de dierenarts reed. Een verslag dat ik gisteravond schreef.

"Onderweg deed ze van ellende zowel een plas als een kleffe drol in haar reismandje, dus kon ik bij de dierenarts gelijk tissues, een schone onderlegger en een zakje voor de onder gescheten doek regelen. Terwijl de bezette wachtkamer zich vulde met de geur van babyluiers en ik haar schoon veegde, zag ik meer dan poep en plas alleen. Vieze groenige, troebel bloederige slijmerige zooi. Het rook ook niet fris, hoewel het ook niet echt heel erg stonk.

De boel stond net op z’n kop bij de dierenarts, er waren verschillende honden met keizersnedes geweest en er werd tussen de bedrijven door met spoed een als een vechthond uitziendexemplaar binnengeleid die zijn naam eer had gedaan, met een opengescheurd oor, onder het bloed en een blik in zijn ogen die boekdelen sprak. Onze dierenarts (zo ingeschat krap 1.60m) werd snel weggebonjourd door Erik van tegen de 2 meter lang, een van de andere dierenartsen.

Om een lang verhaal korter te maken, Mijntje is halverwege de middag met de keizersnede bevallen, zes prachtige kittens in de verrassende (maar niet heus) kleuren zwart, zwart met wit, zwart met een beetje meer wit, zwart met nog een beetje meer wit en zo verder. Ik zit te grappen, de spanning valt van me af.

Ik mocht bij de operatie zijn! Veel hadden ze niet aan me, ik stond meer te tuttelen met de kittens die ik in mijn handen geduwd kreeg in de handdoek, dan dat ik echt wat bijdroeg volgens mij. Het was zo gaaf, op een gegeven moment stonden we met z’n vieren kittens op te wrijven terwijl de da de een na de ander bleef aanreiken. Iedereen was bezig met z’n taak: zorgen dat het kitten het ging doen. Meneer Wichers heet hij geloof ik, stond, ervaren als hij is, met een hele trits kittens op een rij te wrijven en gaf ons instructies over hoe hartmassage te geven en hoe te wrijven om het ademen op gang te brengen. Want het ademen gaat niet vanzelf, normaal zorgt
de moederpoes door het poetsen dat het op gang komt maar na een keizersnede zal iemand anders dat moeten doen. Daarbij zijn ook de kittens gesedeerd door de narcose van hunmoeder. Aangezien de kittens behoorlijk snel achter elkaar werden aangereikt was het best wel even gecoördineerd doorwerken om de kittens aan de gang te krijgen.

Gewogen heb ik ook al, ik vergat alleen even de konteninspectie dus de geslachten zijn nog niet duidelijk. Er zit een klein lelijk zwart-wit plukkie bij, exact Mijntje toen ze geboren was maar dan een ventje. Die is 98 gram en lange tijd flink blauw geweest. Hij heeft de tijdelijke naam ‘de spijker’. Een giller en druktemaker, echt twee druppels water Mijntje. Hij ligt op dit moment aan 1 van de onderste tepels van Mijntje te lurken en haar kale buik met zijn luciferstokjes van een armpjes te masseren. Dan een zwart witte met een zwarte kin, ‘Bakkes’ heet die voorlopig. 116 gram. Vervolgens ‘Zwartjas’, die heeft een grote zwarte jas en een witte felixsnoet, poten en buik. 124 gram. Dan ‘Zwartje’, zwart dus, 114 gram. Vervolgens twee zwart tabby kittens, eentje met een brede platte kop met een licht tabbymasker die is 114 gram en eentje met minder tekening, die is 104 gram.

De kittens doen het levendig (ze hebben honger), Mijntje is erg ziek. Ze spuugt en kwijlt, en heeft nog flink wat bloed verloren uit haar vulva. Mugje heeft Bakkes al snel gejat want die gilde zo en was toen tevreden bij haar. Inmiddels gaat het iets beter, Mijntje is bij de kittens gaan liggen, of eigenlijk bij Mugje en Mugje heeft inmiddels nog 2 kittens opgehaald en bij ze gelegd. Ze heeft voorkeur voor de zwartwitten."

Tot zo ver het stuk van gisteravond.

Inmiddels zijn de geslachten dus bekend, voor zover ik dat nog kon later dan direct naar de geboorte. Ik moet zeggen dat ik het nu een stuk moeilijker vind dan bij de voorgaande twee nesten.

Mug heeft nog steeds een voorkeur voor de zwartwitten en zij voor haar, enkel 'de spijker' is slim en eet van twee walletjes. De keuze van de zwartwitjes is niet zo slim trouwens, want nu blijkt wel echt dat Mug niet zo heel veel melk heeft. De gewichten van drie van haar kittens zijn maar heel weinig toegenomen gisteren (de vierde, Floese, slurpt van de room van Mijntje mee en is juist flink aangekomen) en de de twee zwartwitjes die steeds naar haar kruipen hebben ingeboet ten opzichte van hun geboortegewicht.

Mug zit dus vanaf vandaag aan de homeopatische korrels om de melkgift te bevorderen, en de zwartwitjes fles ik eens in de vier uur een beetje bij. Met de speen, zodat ze er voor moeten werken om het binnen te krijgen. Aan de tepel leggen bij Mijntje bleek zinloos, blijkbaar willen deze kittens de megadikke tepels van Mugje om in te happen en niet die kleine dingen van Mijntje.

Al met al ben ik nog steeds diep onder de indruk van de ervaring om bij de keizersnee te mogen zijn. Natuurlijk wist ik van 2 hoornen en hoe dat eruit zag heb ik zelfs op foto's gezien. Toch bleef in mijn naïeve hoofd het idee van een grote zak zitten die de baarmoeder is, waarin allemaal kleine zakjes met kittens en placenta's zaten.
Eigenlijk zag het eruit als een grote Kips leverworst, zo'n ringworst met een loodje ertussen, waarin de kittens op een rijtje achter elkaar zaten. Nu begrijp ik ook des te meer dat als er een dood kitten tussen zit, het voor de levende erachter een helse klus is om die dooie op te schuiven naar de uitgang. Ook weet ik nu hoe een kitten met ademhalingsmoeilijkheden opgepept kan worden. En dat ik die ene van Mug met de lange witte staarttip misschien toch nog had kunnen redden. Dat gaat niet meer, het kitten is dood, maar mocht er nog eens zo'n situatie komen dan is er een nieuwe kans om het kitten er doorheen te slepen met de kennis die ik nu heb opgedaan.

Hijg

2007-08-08T10:46:00.000+02:00

Nog geen verandering, ze moet nog dapper volhouden. Vanmiddag ga ik even met
haar langs de dierenarts, voor mijn gemoedsrust. Ik heb het zo met haar te doen.

Nog meer laaste loodjes

2007-08-08T01:10:00.000+02:00

Wat is dat toch met klerenkasten? Nu moet en zal Mijntje ook ineens bij Mugje en de kittens in de kast. Ineens heeft Mijntje door dat ze moeder gaat worden en wil billen poetsen. Na een paar mislukte pogingen om Doppie in zijn nekvel mee te krijgen in een bouwwerk dat ik voor haar op een koele plek had gemaakt, zag ze de kittens van Mug liggen en besefte zich dat je daar veel beter mee kan tutten dan met Doppie die al sinds vorig jaar uit de luiers is.
Dus hoppa, bij Mugje en de kittens in de kast. Dat paste natuurlijk niet in de kittenbak (lees doos), dus werd het meer kittens pletten dan kittens wassen.
Uiteindelijk heb ik me er maar bij neergelegd dat ze daar echt wil gaan bevallen straks, dus heb ik de kittenbak uit de kast gehaald en de doeken maar op de bodem uitgespreid over babyonderleggers.

Dames, kittens en ik zijn nu tevreden.

(let niet op de kwaliteit van de foto,
ik wilde niet flitsen want inmiddels hebben 3 kittens de oogjes open)

Hoe het nu verder met Mijntje gaat?

Ze heeft het erg zwaar, dat moet eerlijk gezegd worden. Ze is 2,5 kilo aangekomen sinds de laatste krolsheid. En dat op de 3,9 kilo die ze toen woog is dit wel heel veel extra gewicht.
Ik vind het persoonlijk niet meer zo warm in huis, maar de thermometer geeft boven (waar Mijntje nu de voorkeur aan geeft) toch nog steeds 27 graden aan. Ze ligt al vanaf kwart voor vijf vanmiddag letterlijk te hijgen.
Na overleg met de dierenarts ben ik gerustgesteld, we wachten voorlopig gewoon af want ze heeft nog geen weeën en verliest geen vocht of wat anders, allemaal tekenen dat de bevalling nog niet is ingezet en dit enkel nog maar de vooraankondiging is.
Dus loop ik hier voortdurend met schoteltjes sterk verdunde kittenmelk met nutridrops te sjouwen en koude pittenzakken om haar een beetje te koelen.
Verder is de dierenarts stand-by en dat geeft een heel veilig gevoel.

Nu maar hopen dat de kittens van Mijntje geen dubbelfeest op haar verjaardag hebben gepland. Dat is namelijk pas overmorgen en ik gun het die arme poes niet om het nog veel langer zo zwaar te moeten hebben.

Warm

2007-08-05T22:12:00.000+02:00

Wat was het een zomerse dag vandaag. Lekker voor de mensen die hier op
vakantie zijn, maar wel wat minder lekker denk ik als je hoog zwanger bent.
Mijntje verkoos vandaag vooral de benedenverdieping, waar het hier altijd wat
koeler is dan boven.

Zoals je ziet, nog steeds een dikke buik, geen kittens. Ze liet zich vandaag heerlijk verwennen en heeft haring en rundergehakt gegeten. Ze gedraagt zich niet alsof ze op springen staat, ik denk dat we vannacht weer een rustige nacht in gaan. Vergezeld van gesprekjes van Mug met kittens vanuit de linnenkast!

Groeicurve

2007-08-04T10:24:00.000+02:00

De kittens van Mugje groeien goed. Zoals ook uit de grafiek blijkt (klik om hem te vergroten), was een derde voeding op de dag voor Snorre toch nog wel nodig, de groeicurve vertoonde gelijk een dipje toen we naar 2 keer een ml per dag terug gingen. Dat hebben we dus nog maar even teruggedraaid. De rest groeit op eigen kracht, er gaat natuurlijk ook niks boven moedermelk.

De dames lopen voorop met hun gewichten, maar die hadden natuurlijk ook het voordeel van een rustige moeder die klaar was met bevallen en gelijk vanaf het begin alle aandacht voor ze had. Plus natuurlijk de 'ingedronken' tepels die Padde al voor ze had voorbereid.

Zusje

2007-08-03T20:40:00.000+02:00

Is ze mooi of niet?

Deze schone dame heeft als eerste lieve fans die de stap namen een afspraak te
maken om te komen kijken.

Verslagje van de eerste dagen van het nestje van Mug

2007-08-02T12:24:00.000+02:00

Eventjes een verslagje over de kittens van Mugje, ik heb er eigenlijk nog maar weinig over verteld.
Ze hebben inmiddels namen.

Snorre van de Moeshoek

Geboortedatum: 28 juli 2007
Geboortegewicht: 98 gram
Kleur: zwart tabby met wit

Snorre is de eerstgeboren van het nest. Hij heeft een witte snorrebaard (waar hij zijn naam aan te danken heeft), buik, witte sokken aan zijn voorpoten en witte laarzen aan zijn achterpoten. Met zijn staart heeft hij een flink eind in de witte verf gehangen. Zijn jasje is zwart gestreept, zo lijkt het op dit moment.
Snorre moest de eerste twee dagen een handje geholpen worden om aan een voldoende groot portie melk te komen. Maar inmiddels lurkt hij net zo hard als de rest aan de tepels van mama Mug, en krijgt hij op dit moment nog maar 3 keer per dag 1 ml kittenmelk. Bij het knuffelen wil hij nog wel eens de punt van je neus aanzien voor een tepel.
Zijn favoriete drinkhouding is liggend op z'n rug aan de tegenovergestelde tepel van die van broer Padde die dan op hem ligt. Zo lig je warm en ongestoord (want als Padde eenmaal vast heeft laat hij niet meer los en anderen kunnen op die manier ook Snorre niet aan de kant duwen).

Padde van de Moeshoek

Geboortedatum: 28 juli 2007
Geboortegewicht: 104 gram
Kleur: zwart tabby met wit

Padde dronk al snel goed bij zijn moeder. Zijn devies luidt: veel drinken zonder daar al te veel moeite voor te hoeven te doen. Na het drinken ga je dan met je poten wijd op je rug liggen pitten en niemand meer die je slaapje dan kan verstoren.
De komst van Zusje de dag na zijn geboorte viel hem dan ook erg tegen, want toen werd het knokken geblazen om de beste tepel. Hij heeft inmiddels ook de sterkst ontwikkelde nekspieren van het stel en kan bij het buikschuiven naar de tepel zijn kopje al zelfstandig omhoog houden terwijl hij er al goed controle over heeft. Tja dat heb je natuurlijk ook nodig als je de tepel gericht wil vastpakken!
Padde heeft een witte toet, witte borst en buik, vier witte sokken en een heel klein wit staartpuntje. Hij is ook zwart tabby, gestreept.

Zusje van de Moeshoek

Geboortedatum: 29 juli 2007
Geboortegewicht: 94 gram
Kleur: zwart schildpad met wit

Na treurig genoeg een doodgeboren rood gestreept katertje en een zwart gestreept met wit poesje dat nog geen kwartier mocht leven, kwam Zusje druk spartelend en gillend op de wereld. Ze vroeg gelijk alle aandacht van mama Mug, die haar dat graag gaf nadat ze in een oogopslag had gezien dat de twee daarvoor haar zorg niet meer nodig hadden.
Zusje is een lapje met een wit snorrebaardje en witte sokjes, haar witte staartpuntje is zo minimaal dat je er straks als haar haartjes gegroeid zijn waarschijnlijk niets meer van zult zien. De kleuren van haar vachtje gaan op haar lijfje nu nog verscholen een een poederlaagje, Zusje is namelijk net zoals Floese een sneeuwkitten. Bij sneeuwkittens zijn de uiteinden van de haren heel licht. Dit zal na een aantal weken stapje voor stapje verdwijnen.

Floese van de Moeshoek

Geboortedatum: 29 juli 2007
Geboortegewicht: 100 gram
Kleur: zwart schildpad met wit

Na 5 kittens dacht ik toch echt dat het dat wel was. Ik was een e-mailtje aan het tikken om verslag te doen van de geboorten, toen ik nog snel even ging kijken of alles goed was. En daar lag Floese! In nog geen vijf minuten tijd keurig op de wereld gezet, schoongewassen en ontdaan van placenta.
Ook Floese is een lapje, maar met veel meer wit dan Zusje. Ze heeft aanzienlijk minder rood door haar vachtje dan haar zusje.
Als er iets niet naar de zin van Floese is, dan laat ze dat horen. Ze begint dan met wat ongemakkelijke kreuntjes, dat overgaat in een zeurend gejengel als Mug er geen aandacht aan schenkt (ook mama's moeten wel eens eten en drinken). Komt Mug niet snel genoeg terug dan worden het driftige uithalen. Tja en dan sjok je als moeder maar weer terug, waarna na nog wat nagemekker de tepel al weer snel door deze kleine dame wordt gevonden en je haar niet meer hoort.

De laatste loodjes

2007-07-31T22:21:00.000+02:00

Maar laten we Mijntje niet vergeten. Die torst ondertussen een flinke last met zich mee.

Wanneer ze krols is geweest, dat weten we wel. Maar wanneer ze gedekt is? Dat blijft gissen. En dus ook de uitgerekende datum. Een schatting was aanstaande zondag.
Dit is een foto van gisteren. Zou ze zondag halen, of komen ze eerder?

De ooievaars zijn geland

2007-07-31T08:13:00.000+02:00

Aangezien ik het erg druk had met boven de kittenbak kwijlen, kom ik nu pas met dit bericht: de kittens van Mugje en Dopey zijn geboren!

In twee lichtingen kwamen ze, dit heerlijke stel.

De heren konden niet wachten, zij werden op zaterdag 28 juli geboren. De dames op zondag 29 juli en zorgden voor een verrassing: zij zijn sneeuwkittens.

De kleurtjes: de twee heren steken in een zwart tabby jasje en zijn uitgerust met o.a. een witte toet/snorrebaard, buik, sokken en staartpunt.
De twee dames zijn lapjes met wit, de kleur is wat misleidend door het sneeuwvachtje. Eén van de twee lijkt namelijk wel een blauw schildpadje met wit, theoretisch was er een hele kleine kans op verdunning. Maar omdat dat echt maar een hele kleine kans was, houden we het vooralsnog maar op dat het twee zwart schildpadjes met wit zijn.

Makkelijk was de bevalling niet, er zaten uuuren tussen de eerste twee en de rest. Het bleken er uiteindelijk zes in totaal te zijn. Helaas kregen twee kittens niet de kans om samen met hun broertjes en zusjes groot te gaan groeien.
Een rood gestreept katertje zonder wit werd dood geboren en een zwart gestreept poesje met wit (met een prachtige lange witte staartpunt) heeft maar een kwartiertje geleefd. Mugje keek niet naar haar om, hoe hard het ook klinkt, maar die schatte al gelijk in dat dit geen haalbare kaart was en bekommerde zich verder over de eerst geborenen.

Werpkist - deel 2

2007-07-21T17:42:00.000+02:00

Nee, zelf zijn we (nog steeds) niet aan het zagen en timmeren geslagen. Via de e-mail ontvingen we foto's van deze fleurige werpkist van cattery de Vroleke Noten, waarvan het ontwerp geïnspireerd was door de modellen die al op onze pagina aanwezig waren. Dat is toch hartstikke leuk om op zo'n manier te lezen dat wat je hoopt te bereiken door informatie op je homepage te plaatsen (andere mensen verder te helpen) dus soms ook daadwerkelijk lukt!

Leuk aan deze werpkist vind ik dat het bijna een kinderkamer is, heel vrolijk en voorzien van catterylogo. Gaaf!

Vooralsnog is onze eigen 'werpkist' niet meer dan een verhuisdoos met het Formidologo erop.
En dat zal dit jaar ook wel zo blijven vrees ik. Maar gelukkig wordt die doos heftig ingelegen door alle katten, inclusief de zwangeren dus zal het vast een goede keuze zijn geweest!

De zenuwen slaan toe

2007-07-13T16:53:00.000+02:00

Daar waar ik twee maanden geleden nog losjes mijn vakantie op het werk doorgaf, niet beginnend op die vrijdag dat Mug is uitgeteld maar gewoon de maandag daarna, begint het zweet me nu al uit te breken als ik alleen al naar die buik van haar kijk. Moet ze echt nog twee volle weken? Het is dat ik met mijn neus op de dekking heb gezeten, anders zou ik er aan gaan twijfelen.
Zelf vindt ze ook dat ze het al heel erg zwaar heeft, kijk maar:

Ze ligt de halve dag op haar rug met de buik naar boven. Met veel moeite wentelt ze zich dan om op te staan om brokjes te eten of voor een kattenbakbezoek. Moet je wel even de flitser uitklappen om dat vast te leggen en dat deed ik dus niet, vandaar de beroerde kwaliteit van onderstaande foto.

Het is net of ik zelf nesteldrang begin te krijgen. Elke dag creëer ik er wel weer een plaats bij die aantrekkelijk kan zijn om te bevallen, omdat ik de eersten weer heb afgekeurd. De onderkant van de caviabak met flanellen dekbedovertrek erin die ik in de bench heb gezet bevalt Mijntje in ieder geval goed, zou de miskoop van 2006 dan toch nog zijn functie gaan hebben?

Werpkist

2007-07-07T23:19:00.000+02:00

Op de vraag die 10 in de reacties van het vorige bericht stelde (waaraan
een kattenwerpkist moest voldoen), kon ik eigenlijk geen echt antwoord geven. Nu
nog steeds niet, wel heb ik een geweldig opvouwbaar model bij de Zwitserse firma Bürgmann Katzenbäume ontdekt, precies wat ik zou willen.
Dit is hem:

Klik op het plaatje en er volgt een vergrootte demonstratie.

Als rasechte Hollander wil ik dan graag weten: waß kostet daß? Zo'n driehonderd euro, en dan krijg je er dat wasbare hoogpolige inlegtapijtje gratis bij meegeleverd.
Oh en je moet hem natuurlijk wel even ophalen daar .
En neem er dan gelijk 1 voor mij mee!!!

Op onze homepage staat trouwens een hele verzameling van werpkisten (koop en zelfbouw). Klik hier om een kijkje te nemen.

puzzels...

2007-07-07T08:36:00.000+02:00

Na weken met maten, materialen en afgekeurde plannen in mijn hoofd rond te hebben gelopen, hebben we nog steeds geen bevallingskist. Ik stel er zoveel eisen aan, dat het hele plan onderhand onhaalbaar aan het worden is. Maar geen nood, de creatieve geest van een kat past daar wel een mouw aan: heel toepasselijk gezien
onze situatie heeft Mug haar intrek in een verhuisdoos genomen. Ze is super tevreden, geen bevallingskist die daar nog aan kan tippen volgens mij. En tóch gaat er hier ooit nog eentje komen, al was het alleen maar omdat het vrouwtje haar zinnen erop heeft gezet.

Ondertussen begin ik me stiekem steeds meer af te vragen hoe haar kroost eruit zal gaan zien. Veel wit, weinig wit, of misschien net zo scheel als haar zoon Doppie?

Kittenpoll

2007-07-01T20:22:00.000+02:00

De kittenpoll hoeveel kittens Mugje dit keer zal krijgen, is online!
Kijk hiervoor op onze cattery web-log: vandemoeshoek.web-log.nl

Mijntje ook...

2007-06-30T12:13:00.000+02:00

Mijntje wordt gekenmerkt door eigenzinnigheid en onafhankelijkheid. Iets voor haar plannen is volstrekt zinloos en dat hadden we dan tot nu toe ook maar niet gedaan. Welke kater zou immers bij een portretje als haar passen. We waren bang dat ze elke willekeurige kater de tent uit zou meppen.

Het past dan ook wel in haar lijn dat ze haar eigen plan heeft getrokken en nu voor ons nogal onverwacht zwanger blijkt van “baby” Doppie die hiermee heeft bewezen alles behalve een baby meer te zijn!

Als alles volgens het boekje loopt, kunnen we hun kittens begin augustus 2007 verwachten.
De kleurtjes die we kunnen verwachten zijn:

zwart met wit
zwart gemarmerd met wit
zwart gestreept met wit
zwart (effen, gemarmerd of gestreept)

Dit zijn dan de tortelduifjes in zomervacht, boven Doppie en onder Mijntje.
Foto's vers van de pers! (vandaag)

Vooral bij Mijntje is het verschil tussen zomer- en wintervacht enorm. Neem maar
eens een kijkje op haar pagina of kijk in je Boskatblad verjaardagkalender (tweede editie)

Eerste tekenen (vergrootglas benodigd)

2007-06-23T22:44:00.000+02:00

Mugje begint een beetje buik te krijgen. Ik verbeeld me dat dit eerder is dan bij haar vorige zwangerschap. Nog een weekje en dan denk ik dat ik de kittenpoll weer uitzet

Mjammie

2007-06-21T22:37:00.000+02:00

Een vers hapje gaat er wel in bij deze zwangere dame. De door Mijntje gevangen nog warme muis was snel door Mug weggekaapt en ze was vast van plan om hem stiekum in de Ikeatent te verschalken. Ware het niet dat ik daar een stokje voor stak...

Zie ook onze catteryweblog

moeshoekjes.web-log.nl is ontwaakt

2007-06-17T20:03:00.000+02:00

Het tweede nestje binnen onze cattery staat op stapel. Ik was onderhand gaan twijfelen of er wellicht iets met onze poezen aan de hand was. Onze oudste dame, Sauterne, wilde destijds met geen mogelijkheid zwanger worden, ondanks dat ze met verschillende katers kennis heeft gemaakt. Hetzelfde verhaal lijkt onderhand voor Scar op te gaan.
Zou de zwangerschap van Mug vorig jaar toeval zijn geweest ga je dan denken, was het 'Moeshoeksyndroom' nog niet op haar overgeslagen op dat moment?

Maar nee, het is gewoon dom toeval dat zowel Sauterne als Scar niet zwanger raakten, ook dit keer was het bij Mug in 1 keer raak. Dopey heeft vooral 1 dag goed zijn best gedaan en dat lijkt zijn vruchten afgeworpen te hebben. Even als zijn ballen trouwens, die heeft hij ondertussen mogen inleveren. Bij het parfum dat hij begon te sprenkelen hadden zijn eigenaren zo hun bedenkingen

Voor wie het gemist hebben, dit is'm dan: Dopey van Idalia. Dopey is in mei een paar dagen bij ons komen logeren en dat vonden wij helemaal niet erg. Ik heb me er over verbaasd hoe makkelijk hij zich aanpaste in een toch vreemde omgeving, met 5 vreemde katten aan de andere kant van de kamerdeur. Het liet hem koud. Tussen de geneugten van het man zijn door zat hij heerlijk van de mussen te genieten die hier in grote getale het voer van de kippen leeg komen eten.
Wat Mug er van vond? Die heeft zich prima met Dopey vermaakt, maar af en toe vond ze het wel raar dat ze in die kamer die normaal gewoon open is was opgesloten. En dat liet ze merken ook!

En nu zijn we natuurlijk vreselijk benieuwd wat Mugje bij zich draagt. De kleurtjes zijn te voorspellen, het aantal dat blijft gissen. En ja, ook dit jaar zullen we weer een poll gaan inrichten. De eerste twee gokjes zijn al binnen, te weten van de eigenaren van Dopey

Zelf ben ik helemaal weg van de prachtige volle staart van Dopey en de witte tip eraan. Mugje heeft een klein rood tipje, haar moeder heeft een grotere witte tip. En nu hoop ik natuurlijk stiekem op kittens met een witte staartpunt...